زیارت به عنوان یکی از برنامه های عبادی سیاسی اسلام، در مکتب شیعه، جلوه ای زیبا، پرشکوه و محتوایی بسیار پربار دارد.

آثار دنیایی زیارت امام رضا علیه السلام
۱۰ بهمن ۱۳۹۷ 44 139.1 KB 4 0

آثار دنیایی زیارت امام رضا علیه السلام

رفع مشکلات

رفع مشکلات و برآورده شدن حوائج مادی از فواید و برکات تشرّف به اماکن زیارتی است. مرحوم صدوق می نویسد: « مردی از اهالی بلخ، با غلام خود به زیارت امام رضا علیه السلام مشرّف شد. پس از خواندن زیارت نامه، مرد بلخی به طرف بالاسر ضریح رفت و غلام به طرف پایین قبر امام. هر دو به نماز ایستادند و پس از نماز به سجده افتادند و سجده شان طولانی شد. مرد بلخی زودتر سر از سجده برداشت و غلامش را صدا زد و گفت: «می خواهی تو را آزاد کنم؟» گفت: «بله» . گفت: «تو را آزاد کردم و فلان کنیز را نیز آزاد کردم و با این مقدار مهریه به عقد تو درآوردم و خودم ضمانت می کنم که مهریه اش را بدهم و قطعه زمینی، وقف شما و فرزندان تان کردم و امام رضا علیه السلام را بر این امر شاهد می گیرم» . غلام به گریه افتاد و قسم یاد کرد که در سجده، همین درخواست ها را کرده است و صاحب این قبر، به این زودی حاجتش را براورده کرد.1

وسیله برکت و صحت

مکان های زیارتی به خصوص مرقد پیشوایان معصوم علیهم السلام مرکز توجه انسان هایی است که از همه جا قطع امید کرده و رو به سوی ایشان آورده اند. در زیارت جامعه کبیره می خوانیم: السّلامُ عَلیکُم یا اهل بیت النّبوه. . . واُصُولَ الکَرمِ. . . وکَهفِ الوَری. سلام بر شما اهل بیت پیامبر که. . . ریشه های کرامت. . . و پناه گاه مردم هستید.

مرحوم سید علی آقا قاضی فرمودند: «هرکه برای اولین بار به زیارت امام رضا علیه السلام برود، سه حاجتش برآورده می شود». فرزند مرحوم قاضی می گوید: من از ایشان پرسیدم، آیا شما در نخستین تشرّفتان به زیارت امام رضا علیه السلام، مورد عنایت ایشان واقع شدید یا نه؟ ایشان گفت: من مبتلا به نقرس بودم و این بیماری ده سال طول کشید؛ تا جایی که راه رفتن برای من بسیار دشوار شده بود و با تکیه بر عصا راه می رفتم. . . هنگام ورود به مشهد، جهت شستن و پانسمان موضع بیماری به حمام رفتم. هنگام پانسمان متوجه مایع سیاه رنگی مثل زغال شدم که از محل زخم خارج شد. این همان چیزی بود که عامل اصلی درد پاهایم بود وخارج شدن آن سبب بهبود من شد. چون پاهایم را تکان دادم، متوجه شدم هیچ دردی ندارم و پاهایم سالم هستند و احتیاجی به عصا ندارم. آن را از کرامات امام رضا علیه السلام دانستم.2

آرامش روح

وقتی انسان به زیارت معصومین علیهم السلام می رود، احساس آرامش روحی و معنوی می کند. زیارت آرام بخش دل هاست.

اگر زائر با کمال خلوص، اسرار و مشکلاتی را که از نزدیک ترین کسان خود می پوشاند، با زیارت شونده در میان بگذارد و یقین کند که او شفیع و مقرب درگاه الهی است، از دردهای روحی درمان می یابد و توان و نشاط او بیشتر می شود. بر این اساس روان شناسان، زیارت را برای آرامش روح مؤثر می دانند.

وقتی انسان توفیق زیارت می یابد، از فضای روحانی آن مکان مقدس تأثیر می پذیرد. اشک، نخستین گام زیارت است؛ زیرا گریستن تجلی طبیعی یک احساس است. عرفا معتقدند کمترین بهره زیارت و عبادت، حالت حزن و گریستن است که به آرامش و رضایتمندی از زندگی می انجامد. 3

پیامبر خداصلی الله علیه و آله درباره زیارت امام رضا علیه السلام در حدیثی بشارت می دهند: به زودی پاره تن من (امام رضا علیه السلام) در خراسان دفن می شود. هیچ اندوهگینی او را زیارت نمی کند مگر اینکه خدای تعالی اندوهش را برطرف می کند و هیچ گناهکاری او را زیارت نمی کند مگر اینکه خدای متعال گناهش را می بخشد.4

سبب تقرب به خداوند

زیارت، تجدید پیمان با بندگان خالص خداوند است و زمینه کسب صفات شایسته، عامل رشد معنوی و نزدیکی به خدا می شود. وقتی در زیارت، انسان گناه کار با توجه قلبی، در برابر انسان کامل قرار می گیرد، موجب تقرب و کمال او می شود. بنابراین، زیارت اولیای خدا، راهی برای تقرب به خداوند است. چنان که در زیارت جامعه کبیره می خوانیم: «مُتِقرِّبٌ بِکُم إلَیه؛ به واسطه شما به خدا تقرب پیدا می کنیم».

افزایش محبت و دوستی اهل بیت علیهم السلام

حضور در حرم و برقراری ارتباط معنوی، سبب افزایش محبت در دل زائر می شود و او را به وجد می آورد. زائر با خواندن متن زیارت نامه، با همه وجود، بزرگواری و مهربانی زیارت شونده را در می یابد و تلاش صادقانه آن ها برای رساندن انسان به منزل درستکاری و رستگاری را درک می کند. در نتیجه، محبت آن بزرگواران در قلبش بیشتر می شود.

علی کفشگر فرزقی

منبع: زیارت (آثار،آسیب ها و شبهات)؛ محمدرضا اسلامی ندوشن

-------------------------------------------

پی نوشت:

1-(عیون اخبار الرضا، محمد بن علی بن بابویه (شیخ صدوق) ، ج2، ص535)

2-(نشریه زائر، ش145، ص19)

3-(نشریه حمایت، ش172، آذر 1384؛ روان شناسی زیارت، مهدی خلیلی)

4-(من لا یحضره الفقیه،محمد بن علی بن بابویه (شیخ صدوق)، ج٢، ص5٨٣؛).



مطالب مرتبط