افراد چگونه می توانند پس از ازدواج، با فامیل خود و همسرشان، روابطی سازنده داشته باشند؟

احترام، احترام می آورد!

احترام، احترام می آورد!

کشش جمع گرایی، یکی از چهار غریزه اساسی در بشر است که مهم ترین سهم را در کنار سه غریزه دیگر (صیانت ذات، تغذی، جنسی) در حیات بشر دارد. نخستین رابطه، رابطه با مادر است؛ مادر به عنوان منبع تغذیه و منبع دریافت امنیت جسمی و روانی کودک است. در ادامه، رابطه به سمت پدر، خواهر و برادر، دوست، هم کلاسی، همسر، فرزند، همکار، همسایه و ... گسترش می یابد.

یکی از روابط مهم، رابطه با همسر است. بخشی از روابط همسران، تحت تأثیر رابطه آن ها با بستگانشان قرار می گیرد. آن چه در این میان بسیار مهم به نظر می رسد، آن است که افراد چگونه می توانند پس از ازدواج، با فامیل خود و همسرشان، روابطی سازنده داشته باشند؛ به گونه ای که روابط شان با خانواده های طرفین دچار تزلزل و ویرانی نشود و به رابطه همسری خودشان هم آسیب وارد نشود.

برای این که در مجموعه این روابط به آسیب های ارتباطی دچار نشویم، باید به برخی اصول اساسی توجه کنیم:

اصل اول: قانون عکس العمل

دکتر حمزه گنجی در مقدمه کتاب روان شناسی عمومی خود می نویسد: کودک که بودم از مادرم می خواستم مرا صبح زود بیدارم کند تا مشق هایم را بنویسم. صبح ها که مادرم صدایم می زد، از خستگی در جا این دست و آن دست می شدم و بلند نمی شدم. مادرم می گفت: «خواب، خواب می آورد». همین جمله او به من انگیزه برای برخاستن و نوشتن مشق هایم می داد. بزرگ شدم و وارد جامعه شدم. فهمیدم که پول، پول می آورد؛ ولی من که سرمایه دار نبودم و پولی نداشتم تا برایم پول تولید کند. بعدها وارد دانشگاه شدم. در دانشگاه فهمیدم که یادگیری، یادگیری می آورد. آری! همه رفتارهای ما انعکاس دارد؛ تمام تصمیم های ما پیامد دارد؛ همه جمله های ما پاسخ دارد؛ توجه به همین اصل در ارتباط با فامیل، بسیار مغتنم است. در این ارتباط ها، احترام، احترام می آورد؛ محبت، محبت می آورد؛ گذشت، گذشت می آورد و ...؛ در مقابل، سردی هم سردی می آورد.

5c8e2a63563c5.jpg

اصل دوم: حرمت حریم

مناسب است در ابتدای ازدواج به این مطلب توجه کنید که حتی در خانواده هایی که ازدواج فامیلی می کنند، ممکن است هر خانواده، دیدگاه ها و آدابی منحصر به فرد داشته باشد؛ چه رسد به ازدواج هایی که بین دو خانواده غریبه – به ویژه از دو شهر و دو خرده فرهنگ مختلف- صورت می گیرد. در همه این موارد باید زن و شوهر، ارتباطی نیابتی از طرف همسرشان با خانواده خود برقرار کنند و با این ارتباط نیابتی، حرمت حریم همسر و خانواده همسری خود را حفظ کنند. به این معنا که از همان آغاز، زوجین با هم قرار بگذارند که:

نه تنها در خلوت بلکه نزد خانواده های هم، احترام یکدیگر را کاملاً نگه دارید

1- اگر نقدی از خانواده همسر خود دارند مستقیماً به آن ها نگویند و از همسر خود بخواهند تا در شرایط مناسب و با ادبیاتی مناسب، مطلب را تا حد امکان از جانب خود – و نه از سوی او- به خانواده خود منتقل کند؛

2- تا حد امکان نزد خانواده خود، از دست همسرشان درددل نکنند. معمولاً این درددل ها، فضای خانواده را نسبت به طرف مقابل سنگین می کند و هرچند رابطه شما با همسرتان در آینده بهتر می شود (چون دعوا نمک زندگی است و زن و شوهر دعوا کنند و دیگران باور کنند)، اما یک نقطه منفی از همسرتان در ذهن خانواده خود به جا خواهید گذاشت. در مواردی که نیاز به مشاوره دارید، از مشاوران خبره یا از فردی از فامیل استفاده کنید که پخته و واقعا و کاملا امین است و هیچ گه نقد همسر خود را نقل محافل نکنید.

5c8e2a4f810bb.jpg

3- نه تنها در خلوت بلکه نزد خانواده های هم، احترام یکدیگر را کاملاً نگه دارید، حتی اگر خدای ناکرده در خانه احترام چندانی به هم نمی گذارید، اما جلوی فامیل از رفتاری که بوی بی احترامی به همسرتان می دهد، بپرهیزید؛ چرا که اگر شما احترام همدیگر را نگه ندارید، در حقیقت به صورت ضمنی به دیگران اجازه داده اید که احترام همسر شما را نگه ندارند. شاید بگویید بهتر که احترام همسر را نگه ندارند، چون او اصلاً محترم نیست؛ اما باید بدانید که شما یک گروه هستید و وقتی یک نفر در این گروه تضعیف شود، کل گروه ضعیف می شود؛ یعنی خود شما هم به عنوان شخصی شناخته می شوید که بعضاً می تواند حتی به عزیزترین فرد زندگی خود پشت پا بزند.

4- در مواردی که نیاز دارید از مشورت های سازنده خانواده خود بهره ببرید، بسیار محترمانه و مؤدبانه، در خلوت به گونه ای که به همسرتان بفهمانید که دارید مشورت می گیرید؛ نه دستورالعمل و سرانجام تصمیم نهایی را با هم فکری همسر خود خواهید گرفت؛ البته در هنگام مشورت گرفتن از خانواده خود نیز، همین روش را داشته باشید؛ یعنی محترمانه و مؤدبانه بفهمانید که از آن ها مشورت می گیرید، نه دستورالعمل نهایی؛ بلکه خود بعداً مطالب را تجزیه و تحلیل کرده و تصمیم خواهید گرفت.

اصل سوم: آفتاب باشید

مهمترین محل اجرای این اصل، زمانی است که برای مثال کسی از خانواده تان، پشت سر همسرتان مشغول ایرادگیری است. شما این فن را در ذهن خود و ذهن افراد فامیل زنده کنید و آن فن «سبحان الله» است. «سبحان الله» یعنی پاک و منزه است فقط و فقط خدا (و البته اولیای معصوم دین و بسیار اندکی از پاکان که به مرزهای عصمت نزدیک شدهاند)؛ جز خداوند، همه و همه و همه نقص هایی داریم. مگر کسی- به جز موارد یاد شده- هم در این عالم هست که عیب نداشته باشد! هنگامی که این فکر را در خود تقویت کردید، با دیدن عیب این و آن، زود از آن ها نمی برید. با توجه به این اصل، اگر از همسر شما کسی بدگویی کرد، رفتارهای زیر را انجام دهید:

الف) برخی ویژگی های خوب فردی را که مشغول نقد همسرتان هست، سریع در ذهن خود آماده کنید و پس از آن که حرفش تمام شد، دو سه مورد از آن تعریف ها را برایش بیان کنید؛

ب) حال که آمادگی روانی بیش تری برای پذیرش سخنان شما پیدا کرده است، محترمانه یکی دو مورد از خوبی های همسر خود را در لابه لای بیان فن سبحان الله یادآوری کنید؛

ج) در گام سوم از تلاش خود برای انتقال مطلب از ناحیه خود به همسرتان در جهت اصلاح خبر دهید؛ البته بگویید که اصلاح، یک شبه رخ نمی دهد و باید صبر داشت.

منبع: نشریه خانه خوبان، علی صادقی سرشت


مطالب مرتبط