خودمراقبتی، گام اول سلامت است.

از کجا باید شروع کرد؟

از کجا باید شروع کرد؟

خودمراقبتی، گام اول سلامت است. گام اول سلامت یعنی اینکه که ما یاد بگیریم خودمان از خودمان مراقبت کنیم .برای ترسیم چشم اندازی جامع، ابتدا باید برنامه خودمراقبتی موردنظرمان را تجسم کنیم؛ یعنی در مورد چیزهایی که می خواهیم تغییر دهیم یا چیزهایی که می خواهیم تقویت کنیم، فکر کنیم. برنامه جامع خودمراقبتی شامل:

  • خودمراقبتی جسمی
  • خودمراقبتی روانی و عاطفی
  • خودمراقبتی اجتماعی
  • خودمراقبتی معنوی

خودمراقبتی جسمی

خودمراقبتی جسمی نیازمند زیست سالم است:

  • فعالیت ها و تمرینات ورزشی
  • خوردن غذای سالم
  • خواب و استراحت کافی
  • توجه به محیط پیرامون

توسعه محیطی آرام و بی سروصدا عنصری کلیدی برای خودمراقبتی است

نمونه برنامه خودمراقبتی جسمی

  • 3 تا 4 بار در هفته پیاده روی کنم.
  • یک بار در هفته شنا کنم.
  • یک لیوان اضافی آب در روز بنوشم.
  • یک قطعه اضافی از میوه در روز بخورم.
  • ناهار را خودم درست کنم به جای اینکه فست فود بخورم.
  • محیط زندگی خودم را سر و سامان بدهم؛ هربار یک اتاق یا کمد لباس را مرتب کنم.

خودمراقبتی روانی و عاطفی

نیازهای عاطفی و روانی ما در برگیرنده احساسی است که نسبت به خودمان و توانایی هایمان برای مدیریت احساسات و مقابله با مشکلات داریم. وجود سلامت ذهنی یا عاطفی خیلی بیشتر از رهایی از افسردگی، اضطراب و دیگر مسایل روانی است. در واقع، سلامت روانی و عاطفی به جای نبودن بیماری روانی، به وجود ویژگی هایی مثبت اشاره دارد.

  • وجود احساس رضایت
  • اعتماد به نفس کافی
  • اعتماد و صمیمیت
  • میل و رغبت به زندگی
  • شادی و نشاط
  • توانایی مقابله با استرس
  • انطباق با تغییرات
  • توجه به اوقات فراغت
  • لذت بردن از زندگی

نمونه برنامه خودمراقبتی روانی و عاطفی

  • یاد بگیرم که وقتی لازم است بگویم نه، نه بگویم.
  • زندگی در محل کار و خانه را از هم جدا کنم.
  • احساسات خودم را بنویسم.
  • با یک دوست یا مشاور مورد اعتماد صحبت کنم.
  • به یک کلاس هنری بروم.
  • از یک موزه یا گالری بازدید کنم.

موفقیت ما در اجرای برنامه خودمراقبتی تابع تعهد واقعی ما نسبت به اجرای آن است

5c08c9a552624.jpg


خودمراقبتی اجتماعی

انسان ها موجوداتی اجتماعی هستند. مغز ما توسط روابط اجتماعی ما از زمان تولدمان شکل می گیرد. نیازهای اجتماعی شامل:

  • نیاز به تعلق، عشق و محبت
  • داشتن فعالیت اجتماعی
  • حفظ روابط بین فردی
  • حفظ دوستی های نزدیک
  • لذت وجود خانواده و دوستان در اطراف ما
  • شرکت در فعالیت های مفرح با خانواده و دوستان

نمونه برنامه خودمراقبتی اجتماعی

  • یک بار در هفته با دوستان خود ملاقات کنم.
  • به گروه همسان خود ملحق شوم.
  • پیک نیک های خانوادگی داشته باشم.
  • نظم اجتماعی را رعایت کنیم مثلاً رعایت نوبت در صف ها.
  • قوانین را رعایت کنیم مثلاً قوانین راهنمایی و رانندگی.
  • فیلم هایی کهCD اصل آن در بازار وجود دارد را کپی نکنیم.
  • روی صندلی اتوبوس و یا آثار تاریخی، یادگاری ننویسیم.
  • در معابر عمومی، ترقه نزنیم و یا آشغال نریزیم.
  • آشغال خود را از خودرو به بیرون پرت نکنیم.
  • کیسه زباله خود را فقط درب منزل خودمان بگذاریم.

اگر از واگن برنامه خود بیرون افتادیم، نباید خود را سرزنش کنیم، باید برگردیم و راهمان را ادامه دهیم

خودمراقبتی معنوی

خودمراقبتی معنوی به ما کمک می کند با خالق هستی آشنا شویم و معنای زندگی را درک کنیم. همانطور که تغذیه با مواد غذایی برای بدن ما ضروری است، پرورش روحمان نیز یک ضرورت است. تنها زمانی که با خالق خود ارتباط برقرار کنیم، می توانیم تمام استعدادهای وجودی خود را شکوفا سازیم. خودمراقبتی معنوی با درک معنای واقعی زندگی و هویت واقعی مان مرتبط است.

نمونه برنامه خودمراقبتی معنوی

  • نمازم را به موقع بخوانم.
  • هر روز قرآن بخوانم.
  • به خانه سالمندان بروم و به مراقبت از سالمندان کمک کنم.

برنامه ریزی برای خودمراقبتی

طراحی برنامه خودمراقبتی فردی، کار مهمی است. در این مرحله، اهداف خودمراقبتی و استراتژی های تحقق آنها تعیین می شود. البته موفقیت ما در اجرای برنامه خودمراقبتی تابع تعهد واقعی ما نسبت به اجرای آن است. چنین تعهدی تنها زمانی ممکن است که تشخیص دهیم چنین برنامه ای برای رفاه و تندرستی مان ضروری است و ارزش وجودی خودمان و نیازهایمان را باور داشته باشیم.

نکته های کلیدی برای طراحی برنامه خودمراقبتی

  • به گام های کودکان نگاه کنیم: خود را با ایده های پر آب و تاب خسته نکنیم. بهتر است چیزهای کوچک و ساده را برای شروع کردن انتخاب کنیم.
  • برنامه خود را عملی کنیم: با تمرکز بر برنامه، اهدافمان را عملی سازیم.
  • به خودمان آسان بگیریم: بهتر است به یاد داشته باشیم زمانی که کار جدیدی را شروع می کنیم، نیازمند صرف زمانی برای تنظیم و یادگیری آن هستیم. اگر از واگن برنامه خود بیرون افتادیم، نباید خود را سرزنش کنیم، باید برگردیم و راهمان را ادامه دهیم.
  • به مربی درون خود گوش کنیم: خوب است به مربی درون خود گوش کنیم، نه به منتقد درون خود. منتقد درون ما تلاش خواهد کرد ما را از هر تلاش جدیدی منصرف کند.

برای طراحی برنامه خودمراقبتی فردی، باید ابتدا وضعیت سلامت خود را ارزیابی کنیم. این کار می­تواند به صورت خودارزیابی یا ارزیابی توسط تیم سلامت صورت گیرد و با راهنمایی و حمایت آنها رفتارهای نیازمند تغییرمان را مشخص سازیم. سپس باید ببینیم که چقدر برای تغییر رفتار مورد نظر آمادگی داریم.


مطالب مرتبط