یکی از مصادیق مال حرام «رشوه» است

اسم و واژه چیزی را عوض نمی کند، رشوه، رشوست

اسم و واژه چیزی را عوض نمی کند، رشوه، رشوست

یکی از مصادیق مال حرام «رشوه» است که امروزه با رنگ های مختلف، دامنگیر بشر بوده و با شدت بیشتر و در قالب های مختلف ادامه دارد.

از نظر اسلام رشوه عملی زشت و حرام است، قرآن کریم می فرماید: «وَ لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَيْنَکُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَي الْحُکَّامِ لِتَأْکُلُوا فَريقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ»؛ اموال خود را در میان خویش به باطل نخورید، که آن را به سوی زمامداران سرازیر کنید، تا قسمتی از اموال مردم را به گناه بخورید، در حالی که شما می دانید.»[1] در احادیث فراوانی، رشوه و مسائل مربوط به آن و پیامدهای دنیایی و آخرتی آن بیان شده است.

رسول خدا (ص) جایگاه رشوه دهنده و رشوه گیرنده و واسطه میان آنان را آتش معرفی می کند و آنان را مورد لعن و نفرین قرار می دهد.[2] و در آخرین حج خود به مردمان می فرماید: از نشانه های نزدیک شدن رستاخیز این است که نماز را ضایع می کنند، از شهوات پیروی می نمایند، به هواهای نفس گرایش دارند، ثروت را ارج می نهند و دین را به دنیا می فروشند. در آن هنگام مؤمن در قفسه سینه اش همانند آب شدن نمک در آب، آب می شود، زیرا زشتی ها را می بیند و قدرت جلوگیری از آنها را ندارد، سپس فرمود: در آن هنگام ربا رایج و فراگیر می شود و معاملات با غیبت و رشوه انجام می گیرد.[3]

پیامبر اکرم در سخن دیگری، رشوه را کفر محض می داند و می فرماید: از رشوه پرهیز کنید که کفر محض است و بوی بهشت به مشام عامل رشوه نمی رسد.[4]

5cef8ebc6295e.gif

اصبغ بن نباته از یاران خوب امیر مؤمنان (علیه السلام) بود، وی نقل می کند که حضرتش فرمود: هر حاکمی که خود را از مردم پنهان کند و نگذارد مردم حوایج شان را به او بگویند، خداوند در روز قیامت از او و از حوایجش چشم می پوشد و اگر هدیه ای بگیرد خیانت کرده است و اگر رشوه بگیرد مشرک می شود.[5]

در این احادیث رشوه گیرنده را کافر و مشرک معرفی می کند، زیرا هوای نفس و تبعیت از شیطان را در کسب روزی دخالت داده و از فرمان خدا سرپیچی کرده است و خود را مستقل و بی نیاز از خدا به شمار آورده است.

امروزه مرسوم است به اسم پول چایی، هدیه، شیرینی و عناوین دیگر رشوه می گیرند، رسول خدا (ص) می فرماید: «زمانی بر مردم فرا می رسد که رشوه را به نام هدیه حلال می شمارند.»[6] اسم و واژه چیزی را عوض نمی کند، اگر به اسم پول چای، شیرینی و هدیه، رشوه ای داده شود، حرام است و این توجیه نیز مورد نکوهش اهل بیت (علیهم السلام) است.


منبع: کتاب روزی حلال، محمدعلی قاسمی


پی نوشت ها:

[1] . سوره بقره، 188.

[2] . المبسوط، ج8، ص151، السرائر، ج2، ص166.

[3] . وسائل الشیعه الاسلامیه، ج11، ص277، بحارالانوار، ج6، ص308.

[4] . سفیه البحار، باب راء، ص523، بحارالانوار، ج101، ص274.

[5] . وسائل الشیعه، ج17، ص94، حدیث10.

[6] . جامع السادات، ج2، ص173.


مطالب مرتبط