خداوند، انسان ها را بعد از مرگ در روز معینی برمی انگیزاند.

ایمان، پایه حیات طیبه انسانهاست

ایمان، پایه حیات طیبه انسانهاست

پیروان ادیان آسمانی بر این نظر اتفاق دارند که خداوند، انسان ها را بعد از مرگ در روز معینی برمی انگیزاند و سزای اعمال خوب و بد آن ها را می دهد؛ نیکوکاران را پاداش و گنهکاران را عذاب می کند. این روز معاد یا قیامت نام دارد.[1]

در آیات ابتدای سوره بقره خداوند برای انسان های پرهیزکار اوصافی بیان کرده است؛ اولین وصف آنان ایمان به غیب است.[2] ایمان به غیب، نخستین نقطه ای است که انسان های با ایمان را از غیر آن ها جدا می کند. مؤمنانِ به غیب، بر این باورند که پهنه جهان هستی بسی فراتر از آن چیزی است که با حواس خود درک می کنند. آفرینش برای انسان مسیری را مشخص کرده که با مرگ پایان نمی یابد و در سرای دیگری تداوم می یابد.

یاسر خادم از امام رضا علیه السلام نقل می کند: هراسناک ترین وضع مردم در سه جاست؛ روزی که از شکم مادر زاییده می شوند و دنیا را می بینند و روزی که بمیرند و آخرت و اهل آن را با چشم ببینند و روزی که زنده شوند و احکامی ببینند که در دنیا ندیده اند.[3]

ایمان به غیب، نخستین نقطه ای است که انسان های با ایمان را از غیر آن ها جدا می کند.

5cb2e3c79a7e9.jpg

قرآن کریم از یک سو، امکان و ضرورت معاد را با شیوه های گوناگونی تبیین کرده و به شبهات منکران آن پاسخ داده است[4] و از سوی دیگر، نعمت ها و عذاب های اخروی را یادآور شده[5] و رابطه این عذاب ها و نعمت ها را با اعمال خوب و بد انسان آشکار ساخته است. امام رضا علیه السلام در گفتگو با یکی از منکران معاد، قاعده دفع ضرر محتمل را بیان فرموده و برای اثبات معاد این گونه استدلال کرده اند:

شما معتقدید روز رستاخیزی در کار نیست و سرنوشت انسان با مرگ برای همیشه خاتمه یافته و نابود می شود و کیفر و پاداشی در رابطه با اعمال نیک و بد وجود ندارد. اگر حق با شما باشد-که چنین نیست- در این صورت ما و شما یکسان و برابریم و نماز و روزه و عقیده و ایمان ما به ما ضرر و زیانی نمی رساند. ولی اگر حق با ما باشد –که چنین است- در این صورت ما رستگار و سعادتمند می شویم، اما شما زیان کار شده، هلاک خواهید شد.[6]

حاصل آنکه یکی از پایه های اساسی زندگی معنوی و حیات طیبه، ایمان است. ایمان به معنای پذیرش توحید، اقرار به وجود فرشتگان الهی، باور به غیب و روز واپسین و اعتقاد به پیشوایی رهبران راستین است. اگر ایمان کشور وجود انسان را فتح کند و با عمل صالح قرین شود آثار فراوانی خواهد داشت؛ آرامش و دوری از تنیدگی روحی و روانی، افزایش خودباوری، مثبت اندیشی، دوری از گناه، رسیدن به آرزوها و سامان دهی زندگی اجتماعی از جمله آثار و دستاوردهای ایمان راستین است.

منبع: کتاب سفر با خورشید، محمدتقی فعالی، ص64-66.


پی نوشت ها:

[1]. حلی، نهج الحق، ص376.

[2]. بقره: 3.

[3]. صدوق، عیون اخبارالرضا علیه السلام، ج1، ص257.

[4]. یس: 78-79.

[5]. واقعه: 12-56.

[6]. کلینی، الکافی، ج1، ص78؛ صدوق، عیون اخبارالرضا علیه السلام، ج1، ص131.


مطالب مرتبط