اگر می خواهید در زندگی مشترکتان موفق باشید، ببینید شوهرتان کدام خصلت ها را می پسندد و از کدامشان بی زار است.

به خودتان ظلم نکنید!!

به خودتان ظلم نکنید!!

1-به مرور خاموش می شود

«پا به زندگی که بگذاری، ارتباط مستمر و مکرر و هر روزه در کنار رنج معیشت و مشغله های خانه داری کم کم گرمای سوزان عشق را خاموش می کند و ملالت عادت و یکنواختی جایگزین آن می شود ...». این گزاره غلط است.

اگر شما یک عاشق واقعی باشید برای غلط بودن این حرف کلی دلیل و شاهد خواهید آورد. آن چه با گذشت زمان از زندگی شما بیرون می رود عشق نیست؛ بلکه ساده انگاری و هیجانی است که شجاعت و ماجراجویی شما را بیشتر کرده بود و فکر می کردید تنها عاشق روی زمین هستید! کنار رفتن این هیجان موضوعی نیست که برایش سوگوار باشید. یک عشق واقعی می تواند با روزمرگی هم همراه شود. در چنین شرایطی شما از همسرتان فاصله نگرفته اید بلکه به مراحل بالاتر از دوست داشتنی رسیده اید که با آرامش بیشتر و هیجان کمتر همراه است و می توان هر از چندگاه خلاقیت و عاطفه ورزی را وسیله ای برای ایجاد صفحه ای نو در آن قرار داد.

یک عشق واقعی می تواند با روزمرگی هم همراه شود.

2-به خاطر من هر کاری می کند

نباید چنین کند! شاید خیلی ها فکر کنند اگر همسرشان عاشق آنهاست، باید به خاطر آن ها همه ی پل های پشت سرش را خراب کند و به هیچ چیز دیگری جز فرد مورد علاقه اش توجه نداشته باشد. شک نکنید که این تفکر، نادرست و آسیب زاست و هیچ زن یا مردی نباید با این نگرش، همسرش را در معرض آزمایش های سخت قرار دهد و بگوید« اگر مرا دوست داری باید هر چه را که می خواهم انجام بدهی.»

درست است که عشق قدرت می آورد، اما قرار نیست مرد یا زن زندگی، به گناه عاشق شدن، زیر دست، یک فرد ضعیف منفعل و حتی ترسو باشد. یک عاشق واقعی هرگز برای احساس خود از اصول و منطقش نمی گذرد، بلکه می کوشد حسش را با عقلانیت همراه کند و از این راه به پیشرفت بهتر آن کمک کند.

5c1dd67642300.jpg

3-اگر ببخشم، کم آورده ام!

برخی که نمی توانند همسرشان را ببخشند می گویند: «اگر ببخشم کوچک می شوم.» باور منطقی جایگزین این باور غلط که ریشه در دین هم دارد، این است که اگر ببخشی، عزیز می شوی. اگر انسان ببخشد، در حقیقت به سخن خداوند متعال گوش فرا داده و هر کسی که با خدا باشد، خداوند عزیز، او را عزیز خواهد کرد. رسول خدا (ص) می فرمایند: «بر شما باد به گذشت کردن، که عفو جز بر عزت بنده نیفزاید؛ پس عفو کنید تا خداوند شما را عزیز گرداند.»[1]

یک عاشق واقعی هرگز برای احساس خود از اصول و منطقش نمی گذرد.

4-وظیفه مرد است!

درست است که مدیریت خانواده و در کنار آن تامین همه هزینه های مالی خانه بر عهده جناب مرد است، اما این دلیل نمی شود که سلطان بانو از این بابت خیالش راحت باشد و با بی خیالی خود را به حاشیه ببرد. برای یک زندگی موفق و آرام لازم است زن و مرد تا آن جا که می توانند همسر خود را در انجام وظایفشان یاری بدهند، برای مثال لازم است خانم ها مراقب دخل و خرج خانه باشند، برای هر هزینه ای اول اعتبار و بعد ضرورت آن را بسنجند، خرج تراشی نکنند و با هر تدبیری که می دانند و می توانند به اقتصاد خانواده و به آقای مدیر مالی یاری برسانند.

5-مردها نمی فهمند!

برخی زن ها (بگذارید بگوییم نوع بی انصافشان) مردها را موجودات بی انصافی می دانند که خدمت رسانی و وفاداری را فراموش می کنند. به این گروه می گوییم: درست است که همه ی مردهای جهان منطق و انصاف کامل ندارند و امکان دارد همه حمایت ها و کمک های همسر خودر ا درک نکنند، اما این قضاوت هم درست نیست. اگر شما با یک انسان که هم مرد باشد و هم شایسته، ازدواج کرده اید، مطمئن باشید کوچک ترین خدمت ها و همدلی های شما را می بیند و جایی در ذهنش ثبت خواهد کرد. حالا این که کی و کجا و به چه شکلی قدردانی کند، حساب دیگری دارد که قطعا با شکل و شمایل نگاه زنانه شما متفاوت است.

اگر می خواهید در زندگی مشترکتان موفق باشید، ببینید شوهرتان کدام خصلت ها را می پسندد و از کدامشان بی زار است؛ اگر منفی ها را حذف کرده و به ویژگی های خوب نزدیک شوید، قدر شما و تلاشتان را خواهد دانست و حتما هم روزی و جایی جبران خواهد کرد.

6-باید خودم را برای خودم بخواهد

همه کسانی که فکر می کنند ارتباط زناشویی آخرین اولویت زندگی مشترک است در اشتباه اند. نباید تصور شود که یک مرد عاشق، به جسم همسرش احتیاج ندارد و فقط تفکرات و کلام او باید برایش مورد توجه باشد. درست است که زنان به عواطف و احساسات توجه بیشتری دارند اما باید در کنارش بدانند که ازدواج راهی مشروع و پسندیده برای برقراری یک رابطه سالم جسمانی هم هست. حق و البته نیاز شما و همسرتان است از چنین رابطه ای بهره ببرید و با کمک آن پایه های زندگی تان را محکم تر کنید. برای یک زندگی موفق باید به همه ابعاد رابطه توجه کرد و هیچ بعدی را فدای دیگری نکرد.

7-باید تشکر کند

برخی می گویند اگر همسرشان از آن ها تشکر نکند، انگیزه ای برای ادامه لطف ندارند!

برعکس این باور اشتباه، اگر بدانیم لطف ما به همسرمان در حقیقت لطف به خودمان است، تا این اندازه انتظار تشکر نخواهیم داشت؛ البته وظیفه همسر در مقابل لطف، تشکر است، اما اگر نکرد نباید خود را ناراحت کنیم، زیرا طرف حساب ما خداوند کریم است که به بهترین شیوه پاداش خواهد داد. امام علی (ع) می فرماید: «کسی که از تو سپاسگزاری نمی کند، نباید تو را نسبت به نیکی کردن بی رغبت سازد؛ زیرا بی­تردید کسی که از آن کار تو بهره نمی برد (یعنی خداوند) از تو قدردانی می کند و از سپاس گزاری خدا، به بیش از آن چیزی می رسی که فرد ناسپاس فرو گذاشته است و خداوند نیکوکاران را دوست می دارد.»[2]

8-انگار کلفتشم!

حواسمان باشد که واژه ها گاهی به ما خیانت می کنند؛ مثل وقتی که به جای خدمت کردن، مادری کردن و حتی ایثار کردن از کلماتی مثل نوکری و کلفتی استفاده می کنیم. همسران باید خود را خدمت گزاری از خدمت گزاران الهی برای هم بدانند. با چنین نگاه ارزشمندی است که انسان به کمال می رسد و خود را بزرگ و عزیز می شمارد.

رسول خدا (ص) می فرماید: هر زنی در خانه شوهر خود، به قصد مرتب کردن آن، چیزی را جا به جا کند خداوند به او نظر (لطف) می کند و خدا به کسی که نظر (لطف) کند، عذابش نمی دهد.[3] امام علی (ع) نیز زن نرم خوی اهل مدارایی را که در برابر شوهر خشمگین غضب نکند و از او راضی باشد بهترین زنان و از خادمان الهی می داند.[4] هم چنین ثواب مردانی که برای کسب روزی خانواده تلاش می­کنند، هم تراز جهاد در راه خدا و دین او دانسته شده است.

منبع: کتاب خانه خوبان، ابراهیم عابدی



پی نوشت ها:

[1]. الکافی، ج2، ص108، ح121؛ بحارالانوار، ج71، ص419، ص49.

[2]. نهج البلاغه، حکمت204.

[3]. الامالی صدوق، ص496، ح678؛ بحارالانوار، ج104، ص106، ح1.

[4]. الکافی، ج5، ص324.


مطالب مرتبط