بعضی تصور عامیانه ای دارند که وقتی امام زمان (عج) بیاید با شمشیر همة مسائل را حل می کند!

حکومتی متکی به شمشیر!

حکومتی متکی به شمشیر!

بعضی تصور عامیانه ای دارند که وقتی امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) بیاید با شمشیر همة مسائل را حل می کند! البته در جریان قیام حضرت، قطعاً شمشیر (سلاح) به کار گرفته خواهد شد، اما هم مقدمات بسیاری می خواهد و هم با لوازم بسیاری همراه خواهد بود. آن روز هم که دست های علی بن ابیطالب علیه السلام را بسته بودند، شمشیر بود ولی به دلیل نبودن آن مقدمات و لوازم، به کار گرفته نشد. این شمشیر همان شمشیر است که تنها موقعیت بیرون آمدن از نیام را خواهد داشت.

به این ترتیب در یک نگاه عامیانه ممکن است رفتار و منش منجی موعود، خارج از شریعت و نظام تکالیف الهی تلقی شود؛ همان تکالیفی که محدودیت هایی برای استفاده از قوة قهریه توسط حاکمان را وضع کرده است. گویی – نعوذ بالله – خداوند به حضرت خواهند فرمود: «دیگر حوصله مان سر رفته است، هرچه صبر و مدارا کردیم، نشد، حالا بروید با شمشیر مسائل را حل کنید!»

لذا این تصور هم که امام زمان عجل الله تعالی فرجه صرفاً با شمشیر عالم را نجات خواهد داد، یک برداشت سطحی و عامیانه است، بله، شمشیر هم در کار است، از اول هم در کار بود، اما شرایطی دارد که در آن زمان فراهم نبود، ولی در زمان ظهور فراهم خواهد شد.

یکی از آن شرایط «اتمام حجت» و «روشن بینی» مردم است، که در آن زمان به قدر کافی موجود خواهد بود؛ و حضرت بی تأمل با شمشیر به رفع موانع سعادت مردم اقدام خواهند فرمود.[1] وقتی استفاده از شمشیر با شرایط و لوازم خاص خودش درک شود، دیگر نگاه عامیانه به موضوع انتظار از میان خواهد رفت و جای خود را به سعی و تلاش برای فراهم آوردن آن شرایط خواهد داد.

اگر بهره گیری از شمشیر بدون توجه به قواعدش بیان شود، آن وقت تصویری که دشمنان امام زمان عجل الله تعالی فرجه از ایشان به جهان ارائه می دهند و مردم را از ایشان می ترسانند، تأیید می شود؛ تصویر یک سلطان ستمگر و بی تدبیر که وقتی بیاید، می خواهد همة مسائل را صرفاً با شمشیر حل کند.

5bff9a4b72131.jpg

قبل از این اقبال اخیری که در جامعه نسبت به موضوع انتظار و امام زمان عجل الله تعالی فرجه ایجاد شد و دعای ندبه در جامعه رونق تازه ای گرفت، تصور برخی از امام زمان عجل الله تعالی فرجه، تصویر کسی بود که او را فقط با شمشیرش می شناختند. حتی خیلی ها در دل شان نوعی نگرانی از ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه داشتند؛ نگران بودند که اگر امام زمان عجل الله تعالی فرجه ظهور کند، گردن ما گناه کارها را خواهد زد! این یک تصور نسبتاً عمومی از حضرت بود.

کم کم برای مردم توضیح داده شد که «امام زمان عجل الله تعالی فرجه که نمی آید مؤمنان و عوام غیرمؤمن را بکشد؛ حتی ایشان نمی آید که گناه کارها را بکشد. بلکه بسیاری از گناه کارها با آمدن ایشان، آدم های خوبی می شوند. کشتن قاعده دارد. نه اینکه هرکسی گناه کرده بود، کشته شود. حتی قرار نیست برخی از گناه کارهایی که با آمدن ایشان هم خوب نشدند و دست از گناه شان برنداشتند هم کشته شوند.» وقتی این حرف ها گفته شد و قواعدش برای مردم تبیین گردید، خیلی ها تازه به مهربانی حضرت توجه پیدا کردند و مهر امام زمان عجل الله تعالی فرجه در دل شان جوشید.

منبع: کتاب انتظار عامیانه، انتظار عالمانه، انتظار عارفانه. علیرضا پناهیان، ص27 تا 29.



پی نوشت ها:

[1]. نگاه کنید به احادیثی که در پاورقی صفحه 137 کتاب آمده است.


مطالب مرتبط