موحّد، درد دل خود را تنها با خدا در ميان مى‏ گذارد.

درمان اورژانسی غم‏ ها و غصه ‏ها

درمان اورژانسی غم‏ ها و غصه ‏ها

اگر سری به آیات قرآن بزنیم خواهیم فهميد پیامبران زمانی‏که غم‏ و غصه‏ ها به آنان فشار می‏ آورد، برای کم کردن این فشارها چه می ‏کردند؟ حضرت آدم علیه السلام از كار خود به درگاه خدا ناله نمود: «قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا»؛[1] خدايا! ما به خود ستم كرديم و اگر تو ما را نيامرزى و مورد رحمت قرار ندهى، حتماً از زيان­كاران خواهيم بود.

و حضرت ايّوب علیه السلام از بيمارى خود: «إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَ أَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ »؛[2] و (به ياد آور) ايوب را آن زمان كه پروردگارش را ندا داد كه همانا به من آسيب رسيده و تو مهربان‏ترين مهربانانى.

حضرت موسي جوان (در مدین) از فقر و ندارى: «رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ»؛[3] پس (موسى گوسفندانشان را) براى آنان آب داد، سپس رو به سوى سايه آورد و گفت: پروردگارا! همانا من به هر خيرى كه تو برايم بفرستى نيازمندم.

و حضرت يعقوب علیه السلام از فراق فرزند: «إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَ حُزْنِي»؛[4] (يعقوب) گفت: من ناله‏ ی (آشكار) و حزن (پنهان) خود را فقط به خدا شكايت مى‏ برم و از (عنايت و لطف) خداوند چيزى را مى‏ دانم كه شما نمى‏ دانيد.

5cf382b780655.gif

از این آیات دو نکته مهم قابل استنباط است:

1- آن‏چه مذموم است يا سكوتى است كه بر قلب و اعصاب فشار مى‏ آورد و سلامت انسان را به مخاطره مى‏ اندازد و يا ناله و فرياد در برابر مردم است كه موقعيّت انسان را پايين مى‏ آورد، امّا شكايت بردن به نزد خداوند مانعى ندارد «إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَ حُزْنِي إِلَى اللَّهِ‏».

2- موحّد، درد دل خود را تنها با خدا در ميان مى‏ گذارد: «إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَ حُزْنِي إِلَى اللَّه».[5]

خديجه خرامیده

منبع: نشریه شمیم نرجس، شماره 23.



پی نوشت ها:

[1]. اعراف: 23.

[2]. انبیا: 83.

[3]. قصص: 24.

[4]. یوسف: 86.

[5]. تفسیر نور، محسن قرائتی، 4، ص269.


مطالب مرتبط