صداقت، اولین حربه به دست آوردن دل دیگران است.

رگ خوابها در آداب  معاشرت

رگ خوابها در آداب معاشرت

صداقت، اولین حربه برای به دست آوردن دل دیگران است.خیلی از آدم ها در مقابل صداقت خلع سلاح می شوند.

رعایت حقوق دیگران دومین حربه در به دست آوردن دل دیگران است.

تقدیر و تشکر از دیگران، رفتار خوب آن ها را تقویت می کند.اگر از افرادی هستید که زبان تشکر دارند، بدانید که شما از پذیرش درونی خوبی برخودارید.

آدم های قدردان، کمتر از دیگران وقتشان را صرف غرو لند و شکایت از این و آن و زمین و زمان می کنند.

کمتر درگیر مشکلات جسمی می شوند، کمتر گذرشان به روان پزشک می افتد.

خجالت نکشید از اینکه از دیگران تشکر کنید نگران نباشید؛ آن ها دچار توهم و احساس خودبزرگ بینی نمی شوند. تشکر از لطف دیگران باعث استحکام و تقویت دوستی می شود.

امام علی علیه السلام می فرمایند: «تشکر از کسی که از تو راضی است، موجب رضایت و وفاداری بیشتر او می شود و تشکر از کسی که از تو ناراضی است سبب رفع ناراحتی و مهربانی نسبت به تو می شود.»

در نشست و برخاست با دیگران مؤدّب باشید. خودمانی شدن با شکستن مرزهای ادب تفاوت دارد.

وقت شناس و خوش قول باشید.

حرمت یکدیگر به ویژه بزرگترها را رعایت کنید.

وقتی سر سفره ای دعوت هستید، بی مقدمه در غذا شیرجه نزنید! منتظر بمانید دیگران هم بیایند و سهم غذایشان را بردارند. بعد مشغول خوردن شوید.

رفتار گرم و صمیمی داشته باشید. (البته از نوع صادقانه اش، فکر نکنید تزویر و ریا خیلی زود خودش را لو می دهد.)

کلیشه ای رفتار نکنید. خودتان باشید و در روابط تان خلاقیت و ابتکار به خرج دهید.

هر کس دنیای خودش را دارد رفتار دیگران را کپی نکنید.

شکل رفتارتان نباید نوشداروی بعد از مرگ سهراب را یادآوری کند.

هر کاری را سر وقت خودش انجام دهید.

لباسی بپوشید که به چهره اندام و شخصیت شما بیاید.

در سلام کردن پیش قدم باشید. این عمل تواضع و فروتنی و بزرگواری شما را نشان می دهد. هنگام سلام کردن به چهره مخاطب نگاه کنید. به بچه ها یاد بدهید بلند و رسا سلام کنند.

امام صادق علیه السلام تیر خلاص را به کسانی که عادت به سلام ندارند زده و فرموده اند: «اگر کسی بدون سلام شروع به صحبت کرد، جولبش را ندهید.»

پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله فرموده اند: «من تا وقتی که بمیرم پیشی گرفتن در سلام کردن را رها نمی کنم.»

هنگام مواجهه با دیگران لبخند بزنید. شما را در ذهن دیگران ماندگار می کند.

از میهمانان با روی گشاده استقبال کنید. یادتان باشد میهمان به روی خوش می آید نه به در باز.

پر انرژی و گشاده رو باشید تا از شما استقبال شود.

هنگام حرف زدن، به صورت و چشمان طرف مقابل نگاه کنید جز نامحرم.

زبان بدن شما مثل حرکت دست ها، حالت چهره، مدل لباس و حالت موی شما از ابزار ارتباط غیر کلامی هستند که در انتقال مفهوم حرف شما نقش کلیدی دارند.

گوش شنوای خوب و صبوری باشید.

صبر کنید تا گوینده جمله اش تمام شود.«شکر میان کلامت...» هم از آن جمله های دردآوری است که باید فراموشش کنید. میان حرف زدن هیچ کس ندوید با هر دلیل و توجیهی. اگر ناخواسته میان حرف دیگران پریدید حتما عذرخواهی کنید و میدان گفت و گو را به او واگذار کنید.

به احساسات و عواطف طرف مقابلتان توجه کنید.

با دوستانتان همدل و همراه باشید. همدلی یعنی احساس او را درک کنید. همدلی هرگز به معنای هم عقیده بودن و تایید و تسلیم بی چون و چرای حرف های دیگران نیست. همدلی با نیش و کنایه زدن جور در نمی آید.

انتقادپذیر باشید. برای انتقاد کردن شمشیر را از رو نبندید.

تکه کلامتان را با تمربن و ممارست از بین ببرید. استفاده از تکه کلام نشانه ی کم بودن اعتماد به نفس شماست.

خلاصه و صریح حرف بزنید.

اگر منظور کسی را دقیق متوجه نشدید سوال کنید. ارتباط شفاف با دیگران شما را از جنگ و جدال با خود و قضاوت درباره ی دیگران دور می کند.

صریح و روشن و بدون کنایه صحبت کنید تا طرف مقابل، منظور شما را کاملا درک کند.

شکایت و گله را به سمت سوال و جواب و پیدا کردن راه حل برای از بین بردن مسئله سوق دهید.

هم صحبتی و همفکری را جایگزین جرو بحث کنید.

هر چه سریعتر از مشکل به راه حل برسید.

اگر حرف هم را نمی فهمید و بارها سر یک موضوع خاص گفت و گو کرده اید و نتیجه ای نگرفته اید، از کمک و داوری نفر سومی که مورد تایید هر دو طرف باشد، استفاده کنید.

هر از گاهی به خود یادآوری کنید: «از محبت خارها گل می شود.»

از هر دستی بدهید از همان دست می گیرید.

در معاشرت با دیگران میانه رو باشید.

نه تمام درها را به روی خود و دیگران ببندید و از رفت و آمد امتناع کنید که همه ی دوستانتان و بستگانتان را از دست بدهید و نه آن قدر وقت و بی وقت به سراغشان بروید که گاهی مجبور شوند عذرتان را بخواهند یا وانمود کنند که در منزل حضور ندارند.

یادتان باشد غیر از خدا باید از وسیله سازها و آدم هایی که به کمک آن ها کارمان پیش می رود هم تشکر و قدردانی کنیم.

با بهانه و بی بهانه به اعضای خانواده و دوستان هدیه بدهید. هدیه دادن، ایجاد صمیمیت می کند.

هدیه حتما نباید گران باشد و برای خریدش چشم بازار را کور کرده باشیم.

قاعده بازی را بشکنیم و با دادن هدیه در هر فرصتی، محبت را جایگزین وظیفه قراردادی کنیم.

گاهی از ابتکار و خلاقیت خودتان مایه بگذارید. چیز ساده ای با کاغذرنگی بسازید یا با مدادهای شمعی، نقاشی ساده ای بکشید.می توان هدیه را بالای تخت خواب فرد گذاشت تا به محض باز کردن چشمش روزی را با یک هیجان آغاز کند. می توان برای دادن هدیه یک مهمانی کوچک خودمانی ترتیب داد. هدیه را با شوخی و خوش رویی تقدیم کنید. وقتی هدیه می گیرید ضمن تشکر کردن لبخند بزنید. بخندید یا به هر شکلی که اوج احساسات شما را نشان می دهد قدرشناسی کنید.

منبع: کتاب مهرنامه- نوشته سمیرا آشیان- انسیه زارعی- مرضیه سبزعلیان.


مطالب مرتبط