با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید.

زبان سرخ، سر سبز می دهد بر باد!

زبان سرخ، سر سبز می دهد بر باد!

یکی از عوامل موثر در سازگاری و رفع تنش این است که همسران به یکدیگر نه سخن ناپسند بگویند و نه ناپسند سخن بگویند. محتوای سخن و کیفیت ادای آن، هیچ یک نباید ناپسند باشد؛ بلکه ضرورت دارد بین آنان "سخن طیب" مبادله شود. "طیب" نقطه مقابل "خبیث" است و گاهی در معنای آن توسعه داده می­شود و گفته می شود: سخن پاک؛ یعنی سخنی که در آن ناپاکی نیست.[1] باید پسندیده سخن گفت. قرآن کریم می­فرماید: «و قولوا للناس حسنا»؛[2] به مردم نیک بگویید و «ولاتنابزوا بالالقاب»؛[3] با القاب زشت و ناپسند یکدیگر را یاد نکنید.

از سوی دیگر در مورد سخن ناپسند می فرماید: «ویل لکل همزه لمزه»؛[4] وای بر عیب جوی مسخره کننده.انسان ها به طور عام ناپسندی و زشتی را بر نمی تابند و درصدد مقابله با آن برمی آیند. برای سازگاری، ضروری است همسران در محتوای کلام و ساختار آن از ناپسندی و مکروه بپرهیزند. هم، سخن خوب بگویند و هم خوب سخن بگویند. در بسیاری از موارد سخن خوبی که به خوبی ادا نشده، زمینه تنش و ناسازگاری را فراهم کرده است. معروف است که زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد. از هر دو نوع ناپسندی، پرهیز لازم است.

5bd6acd2a1eeb.jpg

در اصطلاح روایات، کلام طیب، ضلعی از اضلاع مثلث خوش اخلاقی است. در روایتی از امام صادق (ع) سئوال شد: حدود خوش اخلاقی چیست؟ حضرت مثلثی را ترسیم کردند و فرمودند: «تلین جانبک و تطیب لامک و تلقی اخاک ببشر حسن»[5] با کنار دستی خود نرم رفتار کنی و به او جا بدهی، در سخن گفتن، پاکیزه بگویی و با برادرت با روی باز مواجه شوی.

منبع : کتاب همسران سازگار (راهکارهای سازگاری)، حسین علی زاده



پی نوشت ها:

[1]. ابن الفضل جمال الدین، لسان العرب، ماده "طلب".

[2]. بقره، 83 .

[3]. حجرات، 11.

[4]. همزه، 1.

[5]. شیخ صدوق، معانی الاخبار، ص253.


مطالب مرتبط