خوش خلقی تثبیت کننده دوستی و محبت است.

سرآمد زیبایی ها

سرآمد زیبایی ها

نورانی بود و دوست داشتنی و به معنای واقعی کلمه، روحانی. هرجا می نشست طلاب به گردش حلقه می زدند. برای همین هم معروف شده بود به «امامزاده سیار». با این همه توجه و احترام، بسیار ساده بود و متواضع و از همه مهمتر خوش اخلاق و خوش برخورد، مثل یک مغناطیس بزرگ عمل می کرد و همه را مجذوب خودش می نمود.

او صدق سخن رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بود که فرمود: «همانا خوش خلقی تثبیت کننده دوستی و محبت است و خوش رویی از میان برنده کینه توزی ها.»[1]

5c249e990f6b0.jpg

یک بار که به دیدنش رفتم، تازه از کربلا آمده بود. دوستان از او خواستند از سفر بگوید. در صحبت هایش گفت: نشستم کنار ضریح حضرت اباعبدالله (ع) و تسبیح را درآوردم و شمردم. گفتم: «یا امام حسین! من این تعداد معایب اخلاقی در وجودم هست که باید جایشان با محاسن اخلاقی عوض بشود و می دانم که این کار، کار شماست. یکی از این معایب این است که وقتی عصبانی می شوم، نمی توانم خودم را کنترل کنم ...»

می گفت: «از کربلا که برگشتم تازه رسیده بودم به خانه که یکی از بچه ها، محکم با توپ زد به شیشه و آن را شکست. یکی دیگرشان هم مشکل بدتری درست کرد. برخلاف معمول که در چنین مواقعی عصبانی شده و از کوره در می رفتم، دیدم این بار درونم، آرام آرام است. انگار نه انگار که اتفاقی افتاده و مهم تر از همه آن که دیگر از سروصدا و بازی بچه ها در خانه ناراحت نمی شدم. خلاصه فهمیدم امام حسین (ع) کار خودش را کرده است.» به پیامبر (ص) عرض شد «بهترین و بافضیلت ترین چیزی که ممکن است خدا به یک آدم مسلمان بدهد چیست؟» فرمود: «خلق زیبا.»[2]

منبع: نشریه خانه خوبان، ابوالقاسم شهباز


پی نوشت ها:

[1] . ارشاد القلوب الی الصواب، ج1، ص104.

[2] . بحارالانوار، ج68، ص386.


مطالب مرتبط