فرمود: صاحبان نعمت در برابر آزمون بزرگی قرار دارند؛ زیرا خداوند به خاطر نعمتی که به آنها بخشیده است در مقابل، حقوقی نیز بر آنان واجب کرده است. سوگند به خدا که اکنون نعمت هایی نزد من است که بابت آنها تا زمانی که...

سوغات آفتاب

سوغات آفتاب

مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست[1]


عبدالعظیم حسنی می گوید: روزی امام مهربانی حضرت رضا

(علیه السلام) به من فرمود: ای عبدالعظیم! سلام مرا به دوستانم برسان و به

آنها بگو: برای نفوذ شیطان راه ورودی در خود نگذارند، دوستانم را به سکوت

کردن و پرهیز از کشمکش های بیهوده دعوت کن. به آنها بگو به یکدیگر محبت

کنند و به دیدار هم بروند؛ زیرا با این کار به من نزدیک تر می شوند. به

آنها بگو از بدنام کردن همدیگر پرهیز کنند و موجب تفرقه و جدایی از یکدیگر

نشوند؛ زیرا که به خدا سوگند خورده ام که هر کس یکی از دوستان ما را خشمگین

سازد، از خداوند بخواهم که او را به بدترین گرفتاری ها و بلا ها مبتلا کند و در آخرت از زمره زیانکاران باشد.[2]

هر آن که جانب اهل وفا نگه دارد خداش در همه حال از بلا نگه دارد

گرت هواست که معشوق نگسلد پیوند نگاه دار سر رشته را تا نگه دارد
[3]


قال الرضا (علیه السلام): «ِصل رَحِمَکَ وَلَو بِشَربَهٍ مِن ماءٍ

وَ أفضَلُ ما توصَلُ بِهِ الرَّحِمُ کَفُّ الأذی عَنها وَ قالَ فی کِتابِ

اللهِ و لا تُبطِلُوا صَدَقاتِکُم بِالمَنِّ والأذی».[4] امام رضا

(علیه السلام) فرمود: با خویشاوند پیوندداری کنید؛ هر چند با جرعه ای آب

باشد و بهترین پیوند با خویشاوند، خودداری از آزار رسانی به اوست و خداوند

در کتاب خویش فرمود: صدقه های خود را با منّت و آزار باطل مکنید.


مسئولیت نعمت

بزنطی می گوید روزی با امام رضا

(علیه السلام) گفت و گو می کردیم که فرمود: صاحبان نعمت در برابر آزمون

بزرگی قرار دارند؛ زیرا خداوند به خاطر نعمتی که به آنها بخشیده است در

مقابل، حقوقی نیز بر آنان واجب کرده است. سوگند به خدا که اکنون نعمت هایی

نزد من است که بابت آنها تا زمانی که حقوق واجب آن را ادا نکنم، نگرانم!

گفتم یا بن رسول الله فدایتان شوم شما با این جلالت شأن و منزلت و مقام

باز بیمناک هستید؟ امام رضا (علیه السلام) فرمود: آری اگر چه به خاطر آنچه خداوند به من بخشیده، شکرگزار او هستم؛ ولی آسوده خاطر نیستم.[5]

قال الرضا (علیه السلام): «یا علی أحسِنوا جِوارَ النِّعَمِ فَإنَّها وَحشِیهٌ مانَأت عَن قَوم فَعادَت إلَیهِم».[6] ای علی (ابن شعیب) با نعمت ها نیک برخورد کنید؛ زیرا گریز پایند، از گروهی که دور شوند، باز نمی گردند.


با خویشاوند پیوندداری کنید؛ هر چند با جرعه ای آب باشد و بهترین پیوند با خویشاوند، خودداری از آزار رسانی به اوست.

پیغام یادآوری محرم

چون محرم فرا می رسید، حزن امام رضا (علیه السلام) نیز ظاهر می گشت و زار زار می گریست و می فرمود: حادثه کربلا خواب

از چشمانمان گرفته است و اشک از دیدگانمان روان ساخته است و عزیز ما را

خوار کرد! بعد کربلا را مخاطب قرار می داد و می گفت: ای زمین کربلا! تا روز

قیامت برای ما غصه به بار آوردی! و می گفت شایسته است برای حسین (علیه

السلام) گریه کنند که گریه برای او گناهان بزرگ را محو می کند.

می گفت پدرم را (صلوات الله علیه) چون محرم می رسید؛ خندان نمی دیدند. غصه

بر او غالب بود تا ده روز محرم می گذشت و وقتی روز عاشورا فرا می رسید؛ آن

روز، روز مصیبت و گریه ی او بود و می گفت این همان روزی است که جدم کشته

شد.

پدرم (صلوات الله علیه) می گفت: محرم، ماهی است که اهل جاهلیت جنگیدن را در

آن حرام کرده بودند؛ اما خون ما را در آن ماه مباح دانستند و حرمت ما را

در آن شکستند و کودکان و زنان ما را به اسارت بردند و خیمه های ما را به

آتش کشیدند و اسباب و اثاثیه مان را به غارت بردند و هرگز حریم رسول خدا

(صلی الله علیه و آله) را مراعات نکردند.[7]

منظر دل های ماست کَرب و بلای حسین مرغ دل ما زند، پر به هوای حسین

یک نگه کربلا به بود از صد بهشت جنت اهل دل است صحن و سرای حسین

تربت پاکش بود داروی هر دردمند دار شفای خداست، کَرب و بلای حسین
[8]


منبع: کتاب کوله پشتی زائر، بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی



----------------------------------------------------

پی نوشت ها:

1. حافظ.

2. مستدرک الوسائل، ج95، ص103.

3. حافظ.

4. تحف العقول، ص445.

5. اصول کافی، ج3، ص502.

6. تحف العقول، ص448.

7. انوار نعمانیه، ج3، ص238.

8. هاشم شکوهی.




مطالب مرتبط