کسانی که به امام علی علیه ‌السلام اقتدا کرده و از او پیروی می‌ کنند، شیعه نامیده می ‌شوند.

سیمای شیعه از نگاه امام حسن مجتبی علیه السلام

سیمای شیعه از نگاه امام حسن مجتبی علیه السلام

کسانی که به امام علی علیه ‌السلام اقتدا کرده و از او پیروی می ‌کنند، شیعه نامیده می‌ شوند. نشانه ‌های بسیاری در روایات برای شیعه بودن ذکر شده از جمله امام حسن علیه ‌السلام فرمود:

«آن که از همه آگاه ‌تر به حق برادرانش بوده و از همگان برای انجام آنها راسخ ‌تر باشد، نزد خدا بلند مرتبه ‌تر است و هر کس در دنیا نسبت به برادرانش متواضع باشد، نزد خدا از صدیقین بوده و از شیعیان واقعی علی بن ابی‌طالب است. روزی بر امیرمؤمنان علیه ‌السلام دو برادر دینی وی وارد شدند. پدری و پسری. حضرت علی علیه ‌السلام به پای آنها برخاست و در بالای مجلس خود آنان را نشاند و در برابر آنان نشست. سپس برای آنان غذا سفارش داد و غذا حاضر شد.

آن دو از غذا خوردند و سپس قنبر طشت و ظرف آب چوبی و نیز حوله ‌ای آورد و آمد که بر دست آن مرد آب بریزد، امیرالمؤمنین علیه ‌السلام برخاست و ظرف آب را گرفت تا به وسیله ‌ی آن بر دست آن مرد آب بریزد. آن مرد ناگهان به خاک افتاد و گفت: ای امیرالمؤمنین خدا مرا می ‌بیند که تو بر دست من [آب] می ‌ریزی.

حضرت فرمود: بنشین و دست خویش را بشوی، زیرا نزد خدای بزرگ، تو و برادرت (علی) برابر هستید و من از این جهت، بر تو برتری ندارم. و بدین کار، خداوند خدمت کاران خود را در بهشت به اندازه‌ ی ده برابر اهل دنیا و با همین حساب در ملک خود در بهشت می ‌افزاید.

مرد نشست و حضرت علی علیه ‌السلام به او فرمود: تو را سوگند می ‌دهم به حق بزرگ من که آن را شناخته ‌ای و در دل داری و به حق تواضعی که نسبت به خدا داری به طوری که خداوند این پاداش را به تو عنایت کرد که به من نزدیک شوی و از این شرافت و شخصیت که من خدمتگذار تو باشم، بهره ‌مند شوی، آن گونه آزاد و مطمئن دستت را بشوی که گویا قنبر بر دستت آب می ‌ریزد و تو مشغول شستن دست‌ هایت هستی.

وقتی آن مرد دستش را شست، حضرت ظرف آب را به محمد بن حنفیه داد و فرمود: پسرم! اگر این پسر بدون پدر نزد من می ‌بود، [آب] بر دستانش می‌ ریختم، ولی خداوند اکراه دارد که وقتی پدر و پسری در یک جا بودند، با آنها به تساوی رفتار شود. حالی که پدر بر دست پدر آب ریخت، خوب است که پسر هم بر دست پسر آب بریزد و محمد بن حنفیه بر دست پسر آب ریخت. حضرت امام حسن علیه ‌السلام فرمود: هر کس چنین پیروی علی کند، شیعه ‌ی واقعی است».(تنبیه الخواطر، ص 426، (مجموعه‌ی ورام))

در حدیث دیگر آمده است که شخصی به امام حسن مجتبی علیه السلام عرض کرد:

«ِنِّی مِن شیِعَتِکُم، فَقالَ الحَسَنُ بنُ عَلیٍّ علیهماالسلام: یا عَبدَاللّهِ! إن کُنتَ لَنا فیِ اَوامِرِنا و زَواجِرِنا مُطیعا فَقَد صَدَقتَ و إِن کُنتَ بِخِلافِ ذلِکَ فَلا تَزِد فِی ذُنُوبِکَ بِدَعواکَ مَرتَبَهً شَریفَهً لَستَ مِن اَهلِها، لا تَقُل لَنا: أَنا مِن شیِعَتِکُم، و لکن قُل: أَنا مِن مَوالیِکُم و مُحِبِّیکُم و مُعادِی اَعدائِکُم و أَنتَ فیِ خَیرٍ اِلی خَیرٍ»؛

«من از شیعیان شما هستم. امام حسن علیه السلام فرمود: ای بنده خدا! اگر در آنچه ما تو را به آن امر کرده و آنچه از آن تو را نهی می کنیم مطیع ما هستی، راست می گویی و اگر برخلاف این عمل می کنی پس با ادعای این مرتبه شریفه، که از اهل آن نیستی، گناهی بر گناهانت نیفزا؛ لیکن بگو: من از دوستان و محبان شما و دشمن دشمنان شما هستم و تو در خیر و راهی به سوی خیر هستی».(بحارالانوار، ج 8، ص 353؛ ج 65، ص 154 – 155)

یادداشت: علی کفشگر فرزقی

منبع:

سیمای شیعه از نگاه اهل بیت علیهم السلام،جعفر صادقی فدکی

دانشنامه امام حسن علیه السلام


مطالب مرتبط