بررسی پرونده هسته ای ایران و رفتار خصمانه و حیله گرانه آمریکا در سال های گذشته بخوبی اوج این خباثت و دشمنی آمریکا را با جمهوری اسلامی ایران نشان می دهد، این بار از نگاه یک دیپلمات بین المللی به این تجربه می پردازیم.

عصر فریب
۲۰ دی ۱۳۹۷ 47 35.9 KB 4 0

عصر فریب

ورق زدن برگ هایی از کتاب قطور بد عهدی و دشمنی آمریکاییها با ملت ایران می تواند زوایای پنهانی از عمق خباثت و حیله گری آمریکایی ها را در مقابله با ملت ایران نشان دهد. گاهی شنیدن این تجربه حیله گری و شیطنت آمریکایی ها از زبان دیپلمات های بین المللی که در متن حوادث و یا اتفاقات حضور داشته اند و البته عاشق چشم و ابروی ما ایرانی ها نبوده و نیستد، جذاب تر و البته پندآموز تر باشد. سراغ خاطرات دیپلماتی می رویم که مسلمان و اهل کشور مصر است و در اذهان همه ایرانیها نامی آشناست. محمد البرادعی در سال ۱۹۷۴ مدرک دکترای خود را در رشته حقوق بین‌الملل از دانشگاه نیویورک دریافت کرد. در همان سال به عنوان مشاور و دستیار وزیر امور خارجه وقت مصر، اسماعیل فهمی و سپس به عنوان مسئول حقوق بین‌الملل در مؤسسه آموزش و تحقیقات سازمان ملل متحد تا سال ۱۹۸۰ مشغول بکار بوده و سپس مجدداً به مصر بازگشته و از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ استاد حقوق بین‌الملل در دانشگاه حقوق نیویورک مشغول به تدریس بوده‌است.

محمد البرادعی سال ۱۹۸۵ به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پیوست. در اوایل به عنوان رایزن حقوقی آژانس و سپس در سال ۱۹۹۳ او معاون مدیر کل امور خارجی آژانس ارتقاء یافت. او در یکم سپتامبر سال ۱۹۹۷ پس از رقابت با هانس بلیکس با کسب ۳۳ رأی از مجموع ۳۴ رأی هیئت اجرائی آژانس به مدیر کلی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی انتخاب گردید. در سپتامبر سال ۲۰۰۱ برای بار دوم و سپتامبر ۲۰۰۵ برای بار سوم انتخاب گردید.

او در گوشه و کنار کتاب خاطرات خود(عصر فریب) به نکات جالب و حقیقی از رفتارهای دوگانه #آمریکا در مسائل جهانی و همچنین برخورد با مسئله هسته ای ایران اشاره می کند که بازگو کردن این نکات و خاطرات او در فضای کنونی جامعه ایران، ماهیت شیطانی و عمق کینه توزی آمریکا را برای ما ایرانیها باردیگر یادآور می شود.

در بخشی از کتاب او بااشاره به مسئله پیداشدن مقداری از آلودگی درصدبالا از ذرات اورانیوم غنی شده می گوید: «ایران اعلام کرد که این تاسیسات در پاکستان آلوده شده است. او در ادامه می نویسد: شورای حکام از همه اعضا خواست تا در این مورد با آژانس همکاری کنند. ولی بنابر اظهار سفیر پاکستان درآژانس، آمریکایی ها به پاکستان اعلام می کنند که ابلات متحده همه کمک های لازم را به آژانس کرده ونیازی نیست که پاکستان اقدامی کند! سپس البرادعی می نویسد: ظاهرا عده ای در واشنگتن علاقه ای نداشتند که مسئله قطعات آولوده در ایران حل شود. »ص139

این در حالی بود که در اوت 2004 آزمایش ها نشان داد که منشا آلودگی پاکستان و ادعای ایران صحیح بوده است و آمریکاییها با جوسازی رسانه ای و فشار بر پاکستان مانع از اثبات ادعای ایران می شدند.

البرادعی در جایی دیگر از خاطراتش به سراغ اروپاییها می رود و به تعلیق داوطلبانه فعالیتهای ایران در سال2004 می پردازد و در مورد تعهدات و بسته پیشنهاداتاروپا می نویسد: «پیشنهاد مزبور نه تنها نا چیز و کم محتوا بلکه متکبرانه و تحقیر آمیز بود و این برداشت را ایجاد می کرد که اروپائی ها با بی میلی و از سر لطف آن را مطرح کرده است. تحقیرایران در این پیشنهاد تا آن جا پیش رفته بود که سه کشور قول داده بودند در صورت توقف غنی سازی، از دانشمندان بی کار شده ایرانی نگهداری خواهند کرد.»ص144و199

البرادعی با اشاره به تصویب سومین قطعنامه علیه ایران در مارس 2007 و اعلام آمادگی ایران برای رفع حل همه مسائل و ابهامات آژانس انرزی اتمی می گوید: آمریکایی ها به شدت از توافق ایران و آژانس عصبانی شدند و می نویسد:«خواسته آمریکایی ها این بود که ایران فقط به عنوان کشوری یاغی و ناسازگار که وظایف بین المللی اش را نقض کرده و بنابراین مستحق تنبیهات بیشتر بود وانمود شود، در حالی که گزارش های من مانعی در برابر خواسته های آمریکا شده بودند.»ص259و260

در بخشی دیگر از کتاب(عصرفریب) البرادعی خاطره ای جالب و مهم را از دیدارش را با سارکوزی رئیس جمهور وقت فرانسه بیان می کند،که بخوبی اوج فریب کاری اروپا و پیروی آنان را در سیاست هایشان با آمریکا نشان می دهد، سارکوزی در این دیداربخاطر مسامحه آژانس با ایران انتقاد می کند و البرادعی پاسخ می دهد:« وقتی ایران برنامه غنی سازی خود را تعلیق کرد تنها چیزی که بدست آورد باد هوا بود. این امر عمدتا به دلیل سیاست فرانسوی ها بود. فرانسوی ها از مخالفت آمریکا به حدی می ترسیدند که که جرات نکردند به ایران قول فن آوری غربی انرژی هسته ای را بدهند. آن زمان بود که ایرانی ها احساس کردند طرف مقابل با صداقت با آن ها رفتار نمیکند.»ص277

برداشت و تعبیری که البرادعی از رفتارهای آمریکا در برخورد با ایران می کند جالب است. او درباره ماجرای پیش امده حول تاسیسات فردو می نویسد:«کشورهای غربی درگیر در این ماجرا همواره سعی داشتند این احساس را القا کنند که این آن ها بودند که تصمیم می گرفتند، فشار می آوردند و تعیین ضرب الاجل می کردند کارهایی که طبعا وجهه یک شاگرد گردن کلفت حیاط مدرسه را به آن ها می داد و نیل به اهداف مورد نظرشان را مشکل می کرد.»ص301

البرادعی در بخش هایی مختلف از کتاب خاطراتش تعبیرات دیگری هم درباره آمریکایی ها دارد و به عدم صداقت آمریکایی ها اشاره می کند، برای مثال او در جایی از کتاب می نویسد:«هر زمان که شرایط برای حل مسئله به نظر می رسید در دسترس باشد، آمریکایی ها راهی برای سد کردن پیشرفت می یافتند.»ص241

در حالی که ماجرای هسته ای ایران در آژانس و سازمان ملل مطرح است، جنگ 33روزه لبنان با حملات وحشیانه اسرائیل به لبنان و کشتار غیر نظامیان آغاز می شود. خاطره ای که البرادعی بیان میکند به روشنی پرده از استانداردهای دوگانه غرب بویژه آمریکا در مسائل بین المللی برمی دارد، نقل قولی است که او از کوفی عنان دبیر کل سابق سازمان ملل میکند: جنگ در لبنان را تهدیدی برای صلح و امنیت بین المللی نمی دانند، ولی فعالیت هسته ای در سطح آزمایشگاهی را یک تهدید می بینند.»ص201

محمد البرادعی فصلی از کتاب خاطراتش را به برخوردهای دوگانه #غرب دربارهمسئله توان هسته ای کشورهای جهان اختصاص می دهد و اعتقاد دارد که مشکل پرونده ایران در آژانس بین المللی اتمی رفتار دو گانه غرب است. او در بخشی از این فصل کتاب خاطراتش می نویسد: « چطور شواهد انکار ناپذیر از عدم پایبندی کره‌جنوبی به توافق‌های هسته‌ای بین‌المللی توسط آمریکا نادیده گرفته ‌‌شده ‌است؟ آمریکا و دیگر کشورهای دارای توان هسته‌ای به تعهدات خود در ان‌پی‌تی در زمینه خلع سلاح هسته‌ای عمل نکرده‌اند. بعضی از این کشورها همچون فرانسه و انگلیس به نوسازی زرادخانه‌های هسته‌ای خود می‌پردازند در حالیکه دیگر کشورها به خاطر تخطی کوچک از پیمان‌ها مورد بازرسی و مواخذه قرار می‌گیرند.»

این همه ماجرا نیست، او مثالهای دیگری را هم از دیگر کشورها بیان می کند و می نویسد:«در اوائل سال2004 دولت برزیل که مشغول ساختن تاسیسات غنی سازی عمده ای در شهر (رسنده) بود از دسترسی کامل بازرسان آژانس به این تاسیسات ممانعت می کند. یا در ماه اوت همان سال دولت کره جنوبی از غنی سازی پنهانی و غیر مجاز اورانیوم با غلظت 77درصد خبر می دهد. شورای حکام در جلسه خود تنها این گزارشات را تایید می کند، بدون آنکه اقدام تنبیهی و یا جدی تری ر ادر قبال این کشورها اعمال کند.»


مطالب مرتبط