نقش بازی در رشد عاطفی کودک

نقش بازی در رشد عاطفی کودک

نقش بازی در رشد عاطفی کودک

بازی بهترین وسیله برای رشد و شکوفایی احساسات کودک و مهم ترین راه برای پرورش هیجان ها و عواطف است. حین بازی است که او چگونگی بروز عواطف، کنترل و ارضای مناسب آنها را می آموزد. هرچند کودک میان واقعیت و بازی فرق می گذارد، صداقت کودکانه را در بازی ظاهر می سازد. احساس ها، تشویش ها و اضطراب های کودک هنگام بازی حقیقی اند.

کودکانی که فرصت بازی های گروهی را دارند، احساس های همدلانه ی بیشتری را بروز می دهند.

پژوهشگران در یک بررسی، کودکان پیش دبستانی ای را دیدند که زمینه های مناسب را برای بازی و ابراز احساس های همدلانه نداشتند. این کودکان در قیاس با کودکانی که در محیطی مناسب به سر می برده اند و از امکانات مطلوبی برای بازی کردن برخوردار بوده اند، رشد عاطفی کمتری داشتند.

5ca0a0f87b60e.jpg

به طور خلاصه می توان گفت:

1-بازی تمایل به ستیزه جویی و جنگجویی را کاهش می دهد؛

2-بر برون نگری کودک می افزاید؛

3-نیاز به برتری جویی را ارضا می کند؛

4-موجب بروز احساسات ، عواطف ، ترس ها و تردیدها، مهر و محبت ها، خشم ها، کینه ها، و نگرانی ها می شود.


مطالب مرتبط