همیشه هوشیار و مراقب بود تا هیچ گاه سبب دل شکستگی نشود

همیشه هوشیار و مراقب بود

همیشه هوشیار و مراقب بود

آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حق شناس تهرانی در سال ۱۲۹۸ شمسی در خانواده ای متدین در تهران متولد شد. مادر ایشان زنی مؤمن بود و آیت الله حق شناس اعتقاداتش را وامدار آن مرحوم می دانست. او فقیه، معلم اخلاق و عارف معاصر شیعه بود. وی در تهران و قم از اساتید مختلف، بهره علمی و معنوی جست. آیت‌الله حق‌شناس به زبان های عربی، فرانسه و انگلیسی مسلط بود. ایشان با وجود مشغله فراوان در امور شرعی و دروس حوزوی و تدریس كتب فنی، از مسائل روز و سیاسی بی خبر نبودند. این استاد اخلاق، در سن ۸۸ سالگی درگذشت و پیکرش در ۲ مرداد ۱۳۸۶ در حرم شاه عبدالعظیم تشییع و به خاک سپرده شد.

دقت ها و تیزبینی های آیت الله حق شناس در موظبت و مراقبت از دل های همه اطرافیان بسیار جالب و دیدنی بود. همیشه هوشیار و مراقب بود تا هیچ گاه سبب دل شکستگی و فشار عاطفی بر هیچ کدام از شاگردان و دوستان و اهل خانه نشود.

5c04d2c1603af.jpg

به یاد دارم در یکی از ماه های رمضان، حاج آقای حق شناس مرا احضار کرد و فرمود: «من امشب دو میهمان دارم، آیا شما می توانید برای دو نفر افطاری تهیه کنید و بیاورید؟»

عرض کردم: شما به هر تعداد که امر بفرمایید، من افطاری تهیه می کنم.

حاج آقا فرمود: «خیلی ممنون داداش جون! فقط دو تا افطاری و غذا. کسی هم نفهمد.»

من عرض کردم: چشم! پس من امشب برای این دو میهمان و برای شما و حاج خانم، افطاری و غذا تهیه می کنم و می آورم.

حاج آقا فوری فرمود: «نه داداش علی! عرض کردم فقط دو تا غذا. اینکه گفتم کسی نفهمد، منظورم این بود حتی حاج خانم ما هم نفهمد. حاج خانم هر شب به اندازه خودمان غذا درست می کند.»

من باز اصرار کردم تا حاج آقا اجازه بدهد برای خودشان نیز غذا و افطاری بیاورم و این بار ایشان بعد از کمی تأمّل فرمود: «داداش علی! خودت می دانی حاج خانم، انسانی بسیار میهمان دوست و کریم النفس است؛ ولی الان پاهایش درد می کند، نمی تواند برای میهمان غذا درست کند. اگر به ایشان خبر بدهم میهمان داریم، دو حالت دارد: یا اینکه قبول می کند خودش برای میهمان ها غذا و افطاری درست کند، در این صورت به جهت پادرد، به زحمت و مشقت می افتد.

دومین حالت این است که ایشان قبول کند غذای میهمان ها را شما تهیه کنید و بیاورید. در این صورت نیز به جهت داشتن روحیه میهمان دوستی، شاید در دلش احساس عجز و نوعی فشار روحی بنماید که باز هم درست نیست و برای من مانع است.»

منبع: کتاب عبد کریم (شرح حال آیت الله حق شناس)، محمدحسن سیف اللهی، ص165 و166.


مطالب مرتبط