مادر امام رضا علیه السلام در هنگام بارداری ایشان از درون خود ذکر خداوند می شنید و هنگامی که ایشان متولد شد دست و پا را بر زمین نهاد، سر به آسمان بلند کرد. حضرت کاظم علیه السلام بعد از تولد امام رضا علیه السلام به مادر ایشان، لقب طاهره؛ یعنی پاکیزه داد.

ولادت با سعادت شمس الشموس، علی بن موسی الرضا علیه السلام

ولادت با سعادت شمس الشموس، علی بن موسی الرضا علیه السلام

مادر بزرگوار آن حضرت جناب نجمه گوید: من هنگام بارداری به پسرم علی، احساس سنگینی نمی کردم، به هنگام خواب از درون خود، صدای ذکر خداوند می شنیدم به گونه ای که هراسناک می شدم، چون او را به دنیا آوردم دست و پا را بر زمین نهاد، سر به آسمان بلند کرد و مانند کسی که سخنی می گوید، لب هایش حرکت می کرد.

حضرت موسی بن جعفر علیه السلام چون فرزند خویش را دید، فرمود: «هنیئا لک یا نجمه کرامه ربک» (ای نجمه، بزرگداشت خداوند گرامیت باد.) سپس نوزاد را در پارچه ای سفید پوشانده به حضرت دادند، حضرت در گوش راست فرزند خویش اذان و در گوش چپ وی اقامه گفت و آب فرات طلبید و با آن از او کام برداشت و به مادرش فرمود: «خُذیهِ فَاِنَّهُ بَقِیّه اللهِ تَعالى فى اَرْضِهِ». (بگیر او را که او باقی مانده الهى در زمین خداوند است.)[1]

حضرت کاظم علیه السلام بعد از تولد امام رضا علیه السلام به مادر حضرت رضا علیه السلام لقب طاهره یعنی پاکیزه داد.[2]

منبع: کتاب حکایت آفتاب، سید محمد نجفی یزدی، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی


1- عیون اخبارالرضا علیه السلام، ج2، ص250.

2- بحارالانوار، ج 49، ص7.




مطالب مرتبط