برای دیدن آثار محبت در فرزندمان، باید محبت را در میان خود و فرزندمان دو طرفه کنیم.

پیام خوش رویی، محبت است

پیام خوش رویی، محبت است

شما وقتی با کسی مواجه می شوید با قیافه ای که می گیرید می توانید پیام های مختلفی به او بدهید. قیافه­ی معمولی، یعنی آن که من از دیدن تو، حس خاصی نگرفتم. قیافه ی درهم، یعنی آن که من از دیدن تو بهم ریختم. قیافه ی بشاش، یعنی من از دیدن تو خوشحال شدم، گاهی این خوشحالی به جهت کاری است که او می تواند برای شما انجام دهد، در این صورت خوشحالی شما، پیام دوستی ندارد اما گاهی خوشحالی شما تنها به جهت دیدار کسی است که دوستش دارید، بی آنکه از او توقع کاری را داشته باشید. این خوش رویی پیام محبت دارد.[1]

به تصویرهایی از دیدار یک پدر با فرزندش در هنگامی که از سرِ کار برگشته توجه کنید و خودتان قضاوت کنید:

برخورد اول: پدر در را باز می کند. پسر به استقبالش می آید. پسر، سلام می کند. پدر خیلی عادی جواب می دهد. پسر به اتاقش می رود. پدر مثل همیشه سراغ غذا را از مادر می گیرد.

برخورد دوم: پدر به خانه می آید. پسر به استقبالش می آید. قیافه ی پدر عادی است. پسر سلام می کند. پدر خیلی سرد جوابش را می دهد. پسر می خواهد خودش را برای پدر لوس کند، دستش که به پدر می­خورد، قیافه ی پدر درهم می شود. پسر به اتاقش می رود. پدر مثل همیشه سراغ غذا را از مادر می گیرد.

باید تلاش کنیم که محبت را در میان خود و فرزندمان دو طرفه کنیم.

برخود سوم: پدر از سرکار برگشته. او سرِ حال است. پسر به استقبالش می آید. پدر او را تحویل می گیرد.

برخورد چهارم: پدر وارد خانه شد. قیافه اش درهم است. معلوم است که حسابی خسته و عصبانی است. پسر متوجه آمدن پدر نمی شود. پدر، سراغ پسر را از مادر می گیرد. پسر متوجه آمدن پدر می شود. پسر آرام و بی سروصدا از اتاق بیرون می آید. پدر متوجه بیرون آمدن پسر نیست. پسر در قیافه ی پدر دنیایی از خستگی را می بیند. پدر، پسر را می بیند. با دیدن پسر گره از ابروان پدر باز می شود. لبخند به لبش می­نشیند. گویا خستگی در یک لحظه از بدنش بیرون رفته است.

5c1a0f0479d14.jpg

بهترین حالت ابراز محبت با خوش رویی، وقتی است که چهره ی خسته ی شما با دیدن فرزندتان بشاش شود. این شادابی شما به هنگام دیدنفرزند به راحتی این پیام را به او منتقل می کند که تو به قدری در دل من جا داری که دیدنت برای شاداب شدن من کافی است. بیایید تصمیم بگیریم که در هنگام گفت و گو با فرزندانمان، نقش زیبای لبخند را از روی لبانمان پاک نکنیم.[2]

پدران و مادرانی که با خوش رویی با فرزند خویش برخورد می کنند، جای خودشان را در دل فرزند باز می­کنند.[3] ما برای آنکه بتوانیم آثار محبت را در بالاترین حد ممکن در فرزندمان مشاهده کنیم، باید تلاش کنیم که محبت را در میان خود و فرزندمان دو طرفه کنیم. بسیاری از اختلافاتی که میان ما و فرزندانمان وجود دارد با همین خوش رویی حل می شود. اختلافاتی که گاهی جهت تاخیر در اصلاح آن، به کینه هایی تبدیل می شود که به راحتی قابل حل نیست.[4]

منبع کتاب من دیگر ما (خارهای گل شده گل های خار شده)، محسن عباسی ولدی

------------------------------------------


پی نوشت ها:

[1]. امیرالمومنان علی (ع) فرمود: خوش رویی، مغز دوستی است. بحارالانوار، ج71، ص165.

[2]. رسول خدا (ص) در حین سخن گفتن لبخند به لب داشت. همان، ج16، ص298.

[3]. امام صادق (ع) فرمود: انجام دادن کارهای نیک در حق دیگران و خوش رویی مایه ی جلب محبت است. الکافی، ج2، ص103.

[4]. رسول خدا (ص) فرمود: خوش رویی موجب از بین رفتن کینه هاست. همان، ص 104.


مطالب مرتبط