روی موجاموج سلام ها به صحن می رسم و این بار ...

سلام امام رضا (ع)
۱ خرداد ۱۳۹۷ 971 101.1 KB 14 0

سلام امام رضا (ع)

نرسیده به صحن، سلامم کبوتر می شود، پر می کشد و همراه می شود با جاری بی انتهای سلام ها.

تا چشم می گردانم میان ازدحام کبوترهای مشتاق که از سر و روی گنبد و گلدسته ها بالا می روند، گمش می کنم!

من سلام می دهم، آسمان سلام می دهد و خورشید که به حضور «گنبد» دل گرم است، دست به سینه می ایستد و به سلام ما اقتدا می کند.

5b055460ee441.jpg

روی موجاموج سلام ها به صحن می رسم و این بار خود را گم می کنم، میان خروش زمزمه هایی که دل مردگی هایم را می شویند.

هوا پر می شود از آهنگ استغاثه و عطر استجابت. کنار سقاخانه لبی از توسل تر می کنم و راهم را کج می کنم تا زیر ایوان طلا، تا جانم تنی به معنویت بزند و آرام بگیرد.

از در و دیوار «رضا، رضا» می بارد تا آخرین لکه های کسالت را از لباس زیارتم بشوید. وقتی نگاهم از انعکاس ضریح متبرک می شود، جای فواره های صحن خالی است تا به چشم هایم حسودی کنند.

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا المرتضی...اشک های ارادتم رهایم نمی کنند؛ آنقدر که دلم دلی از عزا در می آورد.

یک رکعت زیارت نامه را گره می زنم به نماز زیارت و غرق می شوم در حس غریبی که مرا در آینه کاری ها تکثیر می کند.....

پیش از رفتن، رو بر می گردانم، سلام می دهم، زمین سلام می کند، آسمان سلام می کند و خورشید که هنوز گوشه ای به ارادت ایستاده است به گنبد لبخند می زند....

مجید تربت زاده

منبع (با اندکی تلخیص): دل نامه ها؛ معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی


مطالب مرتبط