به سبب وجود محدودیت های طبیعی، هیچ وقت تمام دنیا به کام ما نخواهد بود؛ لذا باید تمرین کنیم در همین وضعیت موجود، آرامش داشته باشیم و از ....

کلیدهای طلایی خوشبختی (6)

کلیدهای طلایی خوشبختی (6)

خداوند متعال زیباست و زیبایی را دوست دارد. او مخلوقات را در نهایت زیبایی و به بهترین شکل ممکن خود خلق کرده است و دوست دارد آنان نیز این زیبایی را پاس بدارند. در میان انسان ها، خداوند جنس زن را در زیبایی، برتری داده و این زیبایی را موجب جذابیت او قرار داده است. از طرفی مردان عمدتاً با چشم خود عاشق می شوند و به دیده های خود بسیار اهمیت می دهند.
ظاهر زیبا برای مردان بلکه برای تمام انسان ها، موجب خشنودی و رضایتمندی فزون تر آنان از زندگی می شود. به دلیل همین ویژگی های شخصیتی جنس مرد است که پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «اگر زن خود را برای شوهرش آراسته نمی کرد، بی گمان در دل او جا نمی گرفت.»[1]
البته متقابلاً برای رعایت حس زیباطلبی بانوان، دستورهای فراوانی نیز به مردان برای نظافت و آراستگی در برابر همسر صادر شده است.
حتماً تلاش کنیم همیشه در مقابل همسر خود با آراستگی ظاهر حاضر شویم و از ژولیدگی پرهیز کنیم. اشتباه برخی خانم ها در این است که زیبایی و آراستگی را فقط مخصوص مهمانی ها و حضور در محافل بزرگ می دانند؛ در حالی که همسران آن ها شایسته ترین افراد برای مشاهدۀ زیبایی های ایشان هستند. اختصاص دادن آراستگی به مهمانی ها، علاوه بر اینکه منجر به نارضایتی همسر از ایشان می شود، موجب کاهش اعتماد به نفس خودشان خواهد شد و این احساس را در آن ها تقویت می کند که خود شایستۀ استفاده از لباس های زیبا نیستند.
البته طبیعی است که این آراستگی در منزل در زمان ها و موقعیت های مختلف، متفاوت است؛ اما در هر صورت نباید از اصل آن غفلت ورزید. امام کاظم (علیه السلام) به نقل از پدرانش، از رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) نقل می کند: «هر یک از شما باید خود را برای همسرش آراسته کند؛ همچنان که همسرش خود را برای او می آراید.»[2]

در میان انسان ها، خداوند جنس زن را در زیبایی، برتری داده و این زیبایی را موجب جذابیت او قرار داده است.


تغافل
یکی از اصول اساسی در ارتباطات و تعاملات اجتماعی، اصل تغافل است. هر چقدر طرف مقابل ما برای انجام بهترین رفتارهای ممکن تلاش کند، باز هم احتمال دارد کارهایی از او سر بزند که نامناسب باشد یا از نگاه ما، پذیرفته نباشد. اگر قرار باشد با مشاهدۀ هر رفتار خلاف میل خود، واکنش نشان دهیم و اعتراض کنیم، بدون شک خیلی زود عشق آتشین روزهای نخستین به کدورت و سپس نفرت تبدیل خواهد شد. لذا باید خود را عادت بدهیم که در مواجهه با بسیاری از خطاها چشم پوشی کنیم. بخشش و گذشتن از خطای دیگران، بیش از آنکه لطف و محبت به دیگران باشد، لطف به خود ماست؛ زیرا به این وسیله می توانیم آسایش خود را تأمین کنیم. اگر قرار باشد در زندگی مشترک در برابر کوچک ترین ناملایمات واکنش منفی نشان دهیم و دعوا کنیم، بیش از هر کس خود ما آزرده خاطر می شویم و آرامش مان را از دست خواهیم داد. به همین دلیل است که مولای متقیان علی (علیه السلام) می فرماید: «هر که از بسیاری از امور تغافل و چشم پوشی نکند، زندگی اش تیره می شود.»[3]
علاوه بر این، هنگامی که خطای کوچکی از طرف مقابل خود، خواه همسر یا فرزند، مشاهده می کنیم، در صورت ابراز مستقیم، آن ها برای دفاع از خود مجبور به توجیه رفتار غلط یا حتی دفاع از کار زشت خود می شوند. اما اگر صبر کرده، از خطای آنان چشم پوشی کنیم، حرمت خود و همسر و فرزندمان را حفظ کرده ایم و می توانیم به دنبال تدبیر و چاره برای اصلاح آنان باشیم.
لازم است یادآوری شود اصل تغافل در صورت بروز خطای عمدی است؛ پس اگر متوجه شدیم همسر یا فرزندمان به صورت ناخواسته خطایی کرده است، بسیار طبیعی است که اصلاً به آن توجه نکنیم و پی آن را نگیریم.

5a018ed001b09.jpg

رضایت و خرسندی
تمام نکاتی که در این کتاب از آیه های قرآن و فرمایش های چهارده معصوم مطرح شد، تنها یک هدف داشت و آن اصلاح روابط خانوادگی بود تا طبق وعدۀ الهی، تشکیل خانواده منجر به کسب آرامش شود. واقعیت این است که در صورت رعایت تمام نکات قبل، باز هم ممکن است مشکلاتی در زندگی مشترک وجود داشته باشد که منجر به ناراحتی ما شود.
گاهی اوقات خطاهایی کوچک از شیرینی زندگی کم می کند؛ گاه اتفاقات ناگوار و رویدادهای تلخ باعث می شود لذت زندگی برایمان کم شود یا گاه با مقایسۀ زندگی خود با دیگران، احساس ناکامی و سرخوردگی به ما دست دهد.

یکی از اصول اساسی در ارتباطات و تعاملات اجتماعی، اصل تغافل است.


یکی از سؤالات پرتکرار خانم ها پس از مطالعۀ این مطالب این است «اگر ما تمام نکات ذکر شده را رعایت کردیم، اما همسرمان بدون تغییر بود و همان رفتارهای قبل را تکرار کرد، چه باید بکنیم؟» در جواب باید گفت اولاً شک نکنیم تغییر در ما منجر به اصلاح طرف مقابل نیز خواهد شد. البته نباید توقع تغییر ناگهانی را داشته باشیم. مثلاً اگر هیچ وقت برای غذا خوردن با یکدیگر اهمیت قائل نبوده ایم و این رفتار تبدیل به یک عادت در خانواده شده است، نباید توقع داشته باشیم در اولین روزی که برای حضور مشترک بر سر سفره برنامه ریزی کردیم، همسرمان نیز با نهایت اشتیاق از این موضوع استقبال کند.
این، قانون طبیعت است: ویران کردن بسیار آسان است؛ اما ساختن و آباد کردن زمان بر است و به صبر و حوصله نیاز دارد. پس صبر کنیم که ان شاءالله به فضل الهی، زندگی مان روز به روز زیباتر و شادمان تر خواهد شد.
ثانیاً همۀ ما در زندگی باید به دنبال اصلاح خویشتن باشیم. قرار نیست با ایجاد کوچک ترین تغییر در خود، از طرف مقابل نیز متوقع شویم و منتظر باشیم او نیز خود را متحول کند. در این صورت، اوضاع ما از حالت قبل نیز بدتر خواهد شد.
نکتۀ سوم این است که به سبب وجود محدودیت های طبیعی، هیچ وقت تمام دنیا به کام ما نخواهد بود؛ لذا باید تمرین کنیم در همین وضعیت موجود، آرامش داشته باشیم و از زندگی خود لذت ببریم. به یاد داشته باشیم راز موفقیت واقعی و آرامش پایدار این است که با وجود تلاش برای دست یابی به وضعیت مطلوب، از وضع موجود راضی بوده، شاکر نعمت های خداوندی باشیم. به همین دلیل است که امیرمؤمنان علی (علیه السلام) فرمود: «گواراترین زندگی از آن کسی است که به آنچه خداوند قسمت او کرده است، راضی باشد.»[4]
نتیجۀ این راضی بودن به نعمت های الهی، رسیدن به حیات طیبه است که خداوند وعدۀ آن را به مؤمنان داده است: «مَنْ عَمِلَ صَاِلحا مِّن ذَکَرٍأوْ أُنثَى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیینَّهُ حَیاة طَیبَة وَ لَنَجْزِینَّهُمْ أَجْرَهُم بِأحْسَنِ مَا کَانُوا یعْمَلُونَ»[5]
«هر کس کار شایسته ای انجام دهد در حالی که مؤمن است، خواه مرد باشد یا زن، او را به حیاتی پاک زنده می داریم و پاداش آن ها را به بهترین اعمالی که انجام می دادند، خواهیم داد.»

برای مشاهده مطلب قبلی اینجا کلیک کنید

منبع: کتاب کلبة آرامش؛ جایگاه و نقش مادر درخانواده، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی

-------------------------------------------

پی نوشت ها:

[1]. تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ص312.

[2]. مستدرک الوسائل، ج ۱۴، ص ۲۹۶، حدیث ۱۶۷۶۸.

[3]. غرر الحکم، حدیث ۹۱۴۹.

[4]. غرر الحکم، حدیث ۸۰۱۱.

[5]. نحل: ۹۷.


مطالب مرتبط