خاطراتی از ارادت اهل سنت به امام حسین «ع»

گریه بر امام حسین (ع)

گریه بر امام حسین (ع)

تصویر ذهنی ام اشتباه بود!

در دانشگاه مذاهب اسلامی درس می خواندم. #شیعه و #سنی در این دانشگاه حضور داشتند. چه دانشجو و چه استاد. در رشته فقه حنفی، شافعی و حنبلی قبول شدم که در واقع فقط فقه حنفی و شافعی تدریس می شد! این مسئله باعث شد که این دغدغه را پیدا کنم که ببینم سُنّی ها چه کسانی هستند و چه می گویند و... در حالی که قبلا تصویر ذهنی خاصی از اهل سنت داشتم که بعدا با ارتباط مستقیم با آنان فهمیدم که تصویر ذهنی ابتدایی ام اشتباه بوده است.

یک درسی با آقای مولوی اسحاق مدنی داشتیم. ایشان وقتی نام #اهل_بیت بخصوص امام حسین(ع) می آمد، با یک خلوص و پاکی خاصی اشک از چشمانش جاری می شد. این باعث شد که نگاه اهل سنت به اهل بیت را که عامه مردم از آن بی خبرند، برایم دغدغه شود و سعی خودم را در زندگی بر این بگذارم که مردم را از محبت اهل سنت به اهل بیت آگاه کنم.1

گریه شیعه و سنی برای امام حسین «ع»

روزی سر کلاس «فرهنگ تقریب» در دانشگاه مذاهب اسلامی نشسته بودیم. استاد مولوی اسحاق مدنی از علمای اهل سنت بود. بچه های اهل سنت هم در کلاس حضور داشتند. ایشان بحث شهادت امام حسین (ع) را مطرح کردند. وقتی سخن ایشان به اینجا رسید که سر امام حسین (ع) را پیش یزید آوردند و یزید با چوب به دندان های ایشان زد، یک دفعه مولوی اسحاق مدنی به گریه افتاد و بعد یکباره تمامی بچه های کلاس، شیعه و سنی، به گریه افتادند و فضای بسیار زیبایی ایجاد شد.2

----------------------------------

پی نوشت:

[1] .ایمان عادلی

[2] . محمد سجاد رضایی



مطالب مرتبط