وقتی می خواهیم موعظه کنیم، آیات موعظه را بگوییم چرا جای دیگر می روید؟ در سیاست هم آیات سیاسی را بگوییم.

گزیده  سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین قرائتی در ابتدای درس خارج مقام معظم رهبری(قسمت دوم)
۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ 199 42.5 KB 10 0

گزیده سخنان حجت‌الاسلام والمسلمین قرائتی در ابتدای درس خارج مقام معظم رهبری(قسمت دوم)

جلسه های محله ای برگزار شود

الان ماه رمضان جلو ما است، یک ماه است؛ توفیقی است امسال و چند سال که ماه رمضان و تابستان به هم سوار می شود. خیلی خب، دوازده میلیون بچّه مدرسه ‌ای داریم؛ چند سال پیش آقای بوشهری می گفت که ما بیست‌ هزار طلبه‌ ی کت شلواری داریم که این دیپلمش را گرفته، لمعه‌ اش هم تمام شده امّا معمّم نیست در سیاسی ‌عقیدتی نیست، امام جمعه، قاضی، اهل منبر، در نهاد رهبری در دانشگاه نیست روحانی نیست ولی خب، لمعه ‌اش را خوانده، دیپلم هم دارد؛ این با پسرعمّه ‌ها و پسرخاله‌ هایش می تواند جلسه‌ های محلّی درست کند تا «اَنذِر عَشیرَتَکَ الاَقرَبِین‌»(شعرا/214) راه بیفتد. هر هجده ‌ساله ‌ای می تواند ده، پانزده تا ‌ده، سیزده ساله را دعوت کند. این آموزش روخوانی قرآن یک مهارت است، هشت ساعته می شود آموزش بدهید، هشت ساعت بیشتر کار ندارد. شما اقوال را مطالعه کن، امّا روی منبر نباید اینها را بگویید، در منبر یک تفسیر روان بگویید، دو سه برابر ترجمه؛ روخوانی قرآن مهم است. ماه رمضان جلو ما است، عظمت رمضان به روزه نیست فقط، عظمت رمضان به قرآن است؛ نمی گوید شَهرُ رَمضان «اَلّذی کُتِبَ عَلیکُمُ الصِّیام»، می گوید: «شَهرُ رَمَضان اَلّذی اُنزِلَ فِیهِ القُرآن».(بقره/185)

در این مسئله‌ی محوریّت قرآن، باید یک نهضت تفسیری ایجاد بشود. تجوید راه افتاده، حفظ قرآن راه افتاده، الحمدلله.

واجب شدن نماز برای بیرون شدن قرآن از مهجوریت

ما دو علم داریم در قرآن که این دو علم با توبیخ است، یعنی با توبیخ می گوید که چرا نمی روی سراغش؟ یکی تفقّه است: «لَولا نَفَرَ»(توبه/122) چرا نمی روید «لِیَتَفَقَّهُوا»؟ این «تفقّه» با توبیخ؛ الحمدلله حوزه‌ ها هم براساس همین آیه راه افتاد، فعّالند. یک آیه ‌ی دیگر هم داریم، آن هم «تدبّر» است، می گوید: «اَفَلا یَتَدَبَّرُونَ القُرآن‌»؛ منتها تفقّه یک توبیخ دارد «لولا نفر لیتفقّهوا» یک توبیخ دارد امّا در آیه ‌ی تدبّر دو تا توبیخ هست: 1. «اَفَلا یَتَدَبَّرون»،(محمد/24) 2. «اَم عَلَى‌ قُلُوبٍ اَقفالُها»؛(محمد/24) دو تا توبیخ برای تدبّر است. حدیثی از امام رضا هست که فرمود: اینکه نماز واجب شد برای این است که قرآن از مهجوریّت بیاید بیرون.

آیات اخلاق و سیاسی گفته شود

وقتی موعظه می خواهیم بکنیم، آیات موعظه را بگوییم: فَذَکِّر بِالقُرآن مَن یَخافُ وَعِید؛(ق/45) چرا جای دیگر می روید؟ در حوزه‌ ها «معاونت تهذیب» هست برای اخلاق طلبه‌ ها؛ آیات اخلاقی را بگویند؛ آیات اخلاقی را اگر بگویند، هم تفسیر است، هم تهذیب است، هم طلبه که این را یاد گرفت می رود توی محلّه‌ شان می گوید؛ عید، تابستان، ماه رمضان، محرّم؛ یعنی ما اخلاقمان جدا است از تفسیرمان. سیاست هم می خواهیم بگوییم آیات سیاسی را باید بگوییم، چند صد آیه ‌ی سیاسی داریم در قرآن، همان ها را اگر بگوییم مردم تشکّر می کنند. ما مزه‌ ی قرآن را نچشیده ‌ایم بعضی ‌هایمان و نچشیده ‌اند بعضی‌ هایشان؛ نه ما چشیده‌ ایم و نه ما توانسته ‌ایم بچشانیم. به‌ هرحال مسئله ‌ی قرآن را جدّی بگیریم.

یادداشت : علی کفشگر فرزقی


مطالب مرتبط