قرآن را این جوری بخوانید. این نامة خدای متعال است. امین ترین زبان ها و دل ها این قرآن را از خدای متعال گرفته و به شما رسانده است. ما از آن استفاده ...

  تلاوت زیاد قرآن
۱۱ دی ۱۳۹۶ 498 17.1 KB 21 0

تلاوت زیاد قرآن

امام باقر (ع) فرموده اند:
«لِکُلِّ شَی‏ءٍ رَبِیعٌ، وَ رَبِیعُ الْقُرْآنِ شَهْرُ رَمَضَان‏»[1]
هر چیزی بهاری دارد و بهار قرآن، ماه رمضان است.
عظمت ماه مبارک رمضان به این است که قرآن در این ماه نازل شده است و روزه یکی از احکام این ماه است. شاید رمز وجوب روزه و پرهیز از خوردن و آشامیدن و سایر لذّت های مادّی و شهوانی همین باشد که زمینة درک معارف قرآن، به منزلة غذای روح انسان، فراهم شود. بنابراین شایسته است مؤمنان، در بهار قرآن، وقت ویژه ای را برای تلاوت و استفاده از تفسیر این کتاب شریف اختصاص دهند. البته قرائت قرآن باید جزو کارهای روزانة هر مسلمان باشد و نباید فقط اختصاص به ماه مبارک رمضان داشته باشد.
قرآن کتاب زندگی است و هدف از نزول قرآن این است که انسان آن را بخواند و بفهمد و مطابق با تعالیمش عمل کند. مهم ترین منبع ما مسلمانان در تنظیم سبک زندگی، آموزه های قرآن و سنّت معصومان (ع) است که این بزرگواران نیز مفسران حقیقی قرآن هستند؛ بنابراین قرائت این کتاب شریف باید همراه با تدبّر باشد تا بتوانیم سبک زندگی خود را بر این پایه ها قرار داده و استوار کنیم.
امام صادق (ع) در این زمینه فرموده اند: «اصحاب رسول خدا (ص) قرآن را در طول یک ماه رمضان یا کمتر از آن می خواندند. قرآن نباید تند تند خوانده شود؛ بلکه باید شمرده و با آهنگ خوش (با ترتیل و آرامش) خوانده شود.»[2]
هرگاه به آیه ای رسیدی که یاد بهشت در آن هست، درنگ کن و بهشت را از خدا بخواه و هرگاه به آیه ای رسیدی که یاد جهنم در آن هست، بایست و از آتش جهنم به خداوند پناه ببر.

مقام معظم رهبری مد ظله العالی نیز در این باره فرموده اند: «قرآن را برای تدبر کردن و فهمیدن و استفاده کردن بخوانید. یک نوع قرآن خواندن این است که انسان ظاهر قرآن را بگیرد بخواند تا آخر. این نوع، نمی خواهیم بگوییم هیچ اثری ندارد؛ ولی اثرش در قبال آن اثری که متوقّع از تلاوت قرآن است، نزدیک [به] هیچ است ... تلاوت، این است که انسان، مثل یک مستمعی بنشیند پای صحبت خدای متعال. خدال متعال دارد با شما حرف می زند؛ مثل این که از یک عزیزی، از یک بزرگی، نامه ای به شما رسیده باشد. شما نامه را می گیرید می خوانید. برای چه می خوانید؟ برای این که ببینید چه برای شما نوشته. قرآن را این جوری بخوانید. این نامة خدای متعال است. امین ترین زبان ها و دل ها این قرآن را از خدای متعال گرفته و به شما رسانده است. ما از آن استفاده کنیم؛ بهره ببریم. لذا در روایت هست که سوره را وقتی که می‌خوانید، همت شما این نباشد که به آخر سوره برسید، همت شما این باشد که قرآن را بفهمید؛ ولو حالا به آخر سوره، به وسط سوره، وسط جزء، به وسط حزب نرسید و آن را تمام هم نکنید؛ تأمّل و تدبّر کنید. قرآن را این گونه بخوانید. اگر کسی با قرآن مأنوس بشود، از قرآن دل نمی کند. اگر ما با قرآن مأنوس بشویم، حقیقتاً از قرآن دل نمی کنیم.»[3]
توصیه می شود برای فهم بهتر قرآن، برنامه ریزی کنیم و آن را جزو برنامه های محوری و روزانة خود قرار دهیم.

منبع: کتاب طعم بندگی، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی

[1]. الکافی، ج2، ص630؛ بحارالانوار، ج93، ص386.
[2]. الکافی، ج2، ص617.
[3]. بیانات در دیدار با قاریان قرآن کریم، 22 شهریور 86.


مطالب مرتبط