امام رضا (ع) فرمود: «لَیسَتِ العِبادَة کَثَرة الصِّیامِ و الصّلوة و انَّما اِلعبادَة کَثَرة التَّفَکُّرِ فِی اَمرِاللهِ»عبادت، روزه و نماز زیاد نیست بلکه عبادت بسیار اندیشیدن در امر خداوند است.

  عبادت و تفکر
۱۹ آبان ۱۳۹۷ 804 22.6 KB 35 0

عبادت و تفکر

امام رضا (ع) فرمود: «لَیسَتِ العِبادَة کَثَرة الصِّیامِ و الصّلوة و انَّما اِلعبادَة کَثَرة التَّفَکُّرِ فِی اَمرِاللهِ»عبادت، روزه و #نماز زیاد نیست بلکه عبادت بسیار اندیشیدن در امر خداوند است.
یکی از موضوعات مهم دین اسلام دعوت به تفکر و اندیشه است که ارزشمند بلکه از بهترین عبادت ها نیز شمرده می شود و بهترین نوع آن اندیشه در امر خداوند است، اندیشه در مناظر زیبای آسمان ها، در وجود شگفت انگیز انسان، در نعمتهای خداوند، در آفرینش موجودات روی زمین، حیوانات، گیاهان، دریاها، کوه ها، جنگلها، شب و روز، که همه اینها ما را به شناخت آفریننده ای قدرتمند، حکیم، مدبر، زنده و …می رساند و پس از چنین اندیشه ای است که انسان تسلیم آفریننده خود و گوش به فرمان وی می شود و در نتیجه نماز، روزه و عبادات دیگر را با شناخت انجام می دهد.
به همین جهت امام هشتم (ع) روزه و نماز فراوان را عبادت حقیقی نمی داند. بلکه ما را به اصلی دعوت می کند که تمام فروع دین نتیجه آن خواهد بود و آن بسیار اندیشیدن در امر الهی است زیرا به وسیله ی آن مهمترین اصل و پایه دین یعنی توحید با معرفت به ثمر می نشیند و در ادامه انسان بهترین معبود را برای خود انتخاب می کند.
در این روایت نکته های دیگری نیز قابل استفاده است:
1 - عبادت منحصر به نماز و روزه بسیار نیست بلکه عبادت کامل تفکر در کارهای خدا و آفرینش شگفت انگیز او است. که با آن متوجه می شود این جهان هستی عبث و بیهوده نیست و چنین عبادتی است که ارزشمند است.
2 - امام (ع) می خواهد که انسانها اعمال عبادی خودشان را با آداب و شرایط و شناخت کامل انجام دهند، چه بسا عبادت های زیادی که ارزشی ندارد و آن در صورتی است که بدون معرفت و آگاهی به شرایط و کیفیت باشد.
3 - همین تفکر است که به زندگی انسان جهت مثبت می دهد، انسان را وادار می کند که از فرصت ها بهترین استفاده را بکند، با هدف و معنا زندگی کند، از سرنوشت گذشتگان پند بگیرد و به دنبال فساد و پوچی نرود و در نهایت زندگی آخرت خود را نیز تأمین کند.
اما خیال پردازی درباره کارهای بیهوده، فاسد و گناهآلود، اولاً آن را نمی توان تفکر و اندیشه نامید، ثانیاً اگر تفکر بنامیم، تفکر باطل و وسوسه های شیطان است که اگر شدت پیدا کند انسان را آلوده به گناه خواهد کرد.

منبع:نشانی بهشت، تالیف حسین علوی مهر، تهیه و تدوین اداره امور فرهنگی آستان قدس، نشر قدس رضوی.


مطالب مرتبط